Wskaźnik rentowności kapitałów własnych (często opisywany skrótem ROE) pokazuje, jak efektywnie przedsiębiorstwo wykorzystuje kapitał wniesiony przez właścicieli. W ujęciu interpretacyjnym odpowiada na pytanie: ile zysku netto przypada na jednostkę kapitału własnego.
Jeżeli wartość wskaźnika wynosi 20%, to znaczy, że relacja zysku netto do kapitału własnego wynosi 0,20. Innymi słowy: na każde 1 zł kapitału własnego przypada 0,20 zł zysku netto. Po przeliczeniu na bardziej "czytelną" kwotę bazową otrzymujemy: na każde 1000 zł kapitału własnego przypada 200 zł zysku netto. Dlatego poprawna jest interpretacja mówiąca o "zainwestowanych własnych środkach pieniężnych".
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ zmieniają podstawę (mianownik) wskaźnika:
- Odwołanie do majątku trwałego dotyczyłoby raczej analiz efektywności majątku lub wybranych wskaźników związanych z aktywami, a nie zwrotu dla właścicieli.
- Odwołanie do kredytu miesza finansowanie obce z kapitałem własnym; kredyt nie jest kapitałem właścicieli, tylko zobowiązaniem wobec banku.
- Sformułowanie o wartości inwestycji jest zbyt ogólne i nie odnosi się wprost do kapitału własnego; inwestycje mogą być finansowane zarówno kapitałem własnym, jak i obcym.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: "kapitały własne" = środki właścicieli, a procent rentowności zawsze opisuje relację zysku do tej właśnie podstawy. Dzięki temu łatwo odróżnić ROE od wskaźników opartych na aktywach (majątku) czy przychodach.
