W więźbie płatwiowo-kleszczowej poszczególne elementy tworzą układ zależności: część elementów opiera się na innych, a część pełni rolę podpór i stężeń. Dlatego bezpieczny demontaż prowadzi się tak, aby jak najdłużej zachować elementy nośne i podpierające, a wcześniej usuwać elementy, które po odłączeniu nie powodują utraty stateczności całego układu.
Odpowiedź "Krokwie, płatwie, miecze, kleszcze, słupy" odpowiada tej logice:
- Krokwie są elementami opartymi na płatwiach (i innych podporach). Ich usunięcie jest typowym etapem początkowym, gdy zdejmowane są elementy "górne" i oparte.
- Płatwie przenoszą obciążenia z krokwi na podpory (m.in. słupy). Po usunięciu krokwi demontaż płatwi jest kolejnym krokiem, bo są one już odciążone.
- Miecze pełnią rolę usztywnień/stężeń w układzie słup–płatew. Zwykle usuwa się je dopiero po zdjęciu elementów opartych, aby nie pozbawić konstrukcji stabilizacji zbyt wcześnie.
- Kleszcze spinają elementy (typowo w rejonie słupów), współpracują w usztywnieniu i węzłach połączeń. Ich demontaż przed końcem mógłby zmniejszyć sztywność układu, więc pozostawia się je do późnego etapu.
- Słupy są podstawowymi podporami dla płatwi; usuwa się je na końcu, gdy nie podpierają już innych elementów.
Pozostałe propozycje są niebezpieczne lub nielogiczne, bo każą demontować elementy podpierające lub usztywniające zbyt wcześnie. Sekwencje zaczynające się od "Słupy …" lub ustawiające słupy przed elementami opartymi sugerują odebranie podpory płatwiom, co w praktyce może prowadzić do utraty stateczności. Z kolei rozpoczynanie od "Kleszcze …" w wielu rozwiązaniach osłabia węzły i usztywnienia zanim zostaną zdjęte elementy, które te węzły stabilizują.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: demontaż jest w przybliżeniu odwrotnością montażu, a elementy pełniące rolę głównych podpór i stężeń zostawia się możliwie długo.
