Kolejność maszyn w ciągu technologicznym do sortowania ziemniaków ustala się tak, aby materiał przemieszczał się od rozładunku i podania przez operacje automatyczne do czynności ręcznych i pakowania. Dzięki temu minimalizuje się liczbę przeładunków, ogranicza uszkodzenia bulw i poprawia wydajność.
Wywrotnica jest pierwsza, ponieważ służy do sprawnego i możliwie łagodnego opróżniania skrzynio-palet z ziemniakami na linię. Umieszczenie jej dalej nie ma sensu technologicznego, bo ziemniaki muszą zostać podane z opakowania transportowego na urządzenia linii.
Stół przyjęciowy (lub stół zasypowy/przyjęciowy) stabilizuje podawanie surowca, umożliwia równomierne zasilanie kolejnych maszyn i często pełni rolę bufora. Jeżeli pominie się ten etap lub przesunie go za sortownik, przepływ staje się nierówny, co pogarsza jakość sortowania.
Sortownik powinien znaleźć się przed selekcją ręczną, bo rozdziela ziemniaki na frakcje (np. wg wielkości). To ogranicza zakres pracy ręcznej i pozwala selekcjonować produkt już w bardziej jednorodnym strumieniu. Ustawienie selekcji przed sortownikiem zwykle zwiększa pracochłonność i utrudnia utrzymanie powtarzalnej jakości.
Stół selekcyjny (inspekcyjny) jest etapem kontroli i usuwania wadliwych sztuk, kamieni, zanieczyszczeń lub ziemniaków niespełniających wymagań. Najczęściej robi się to po wstępnym sortowaniu, bo operatorzy pracują wtedy na strumieniu o mniejszej zmienności.
Wago-workownica jest na końcu, ponieważ ważenie i pakowanie wykonuje się na produkcie już przygotowanym (po sortowaniu i selekcji). Gdyby ważenie/workowanie było wcześniej, późniejsze odrzuty lub zmiana frakcji powodowałyby konieczność przepakowywania i błędy w masie opakowań.
Dlatego poprawny ciąg to: wywrotnica → stół przyjęciowy → sortownik → stół selekcyjny → wago-workownica. Pozostałe kolejności są błędne, bo zaburzają logikę procesu (np. selekcja przed sortowaniem) albo umieszczają pakowanie przed zakończeniem przygotowania towaru.
