W tym zadaniu trzeba odróżnić rozdzielczość docelową wydruku od rozdzielczości skanowania. Jeśli mały oryginał ma zostać mocno powiększony, to skan musi mieć odpowiednio więcej informacji (pikseli), aby po skalowaniu w projekcie nadal uzyskać typową jakość druku.
Krok 1: ustalenie wymiaru docelowego.
Format B4 ma wymiary 25 × 35,3 cm, a dla plakatu pionowego interesuje nas wysokość 35,3 cm.
Krok 2: obliczenie współczynnika powiększenia.
Oryginał ma wysokość 5 cm, więc skala wynosi:
35,3 cm ÷ 5 cm = 7,06.
Krok 3: dobór rozdzielczości skanowania.
Przyjmuje się, że dla druku materiałów oglądanych z bliska (np. plakat w typowym formacie, projekt przygotowany starannie do druku) sensowną wartością docelową jest około 300 dpi. Rozdzielczość skanowania liczymy więc ze wzoru:
rozdzielczość skanu = rozdzielczość druku × skala powiększenia.
Podstawiając: 300 × 7,06 ≈ 2118, co po zaokrągleniu daje około 2100 dpi.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- Około 300 dpi pomija powiększenie: po przeskalowaniu 7-krotnym efektywna rozdzielczość w druku spadnie do ok. 300/7 ≈ 43 dpi, co zwykle daje widoczną pikselozę.
- Około 500 dpi jest nadal zbyt małe, bo po powiększeniu odpowiada mniej więcej 500/7 ≈ 71 dpi.
- Około 1500 dpi jest bliżej poprawnego rzędu wielkości, ale po powiększeniu daje ok. 1500/7 ≈ 212 dpi, czyli wciąż poniżej typowego celu ~300 dpi.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy w zadaniu występuje zmiana skali. Jeśli tak, to 300 dpi (dla druku) nie jest odpowiedzią końcową, tylko punktem wyjścia do obliczenia rozdzielczości skanu.