Dołowanie roślin stosuje się wtedy, gdy dostarczone rośliny nie mogą zostać posadzone od razu (np. z powodu pogody, braku przygotowania stanowisk, opóźnień organizacyjnych). Celem jest czasowe i bezpieczne przechowanie materiału roślinnego w taki sposób, aby ograniczyć stres i straty jakościowe.
Prawidłowo wykonane dołowanie powinno w szczególności:
- Chronić system korzeniowy przed przesuszeniem – korzenie/bryła korzeniowa nie mogą pozostać odsłonięte i przewiewane; typowo rośliny umieszcza się w wykopie i obsypuje ziemią.
- Umożliwiać utrzymanie wilgotności – podłoże do obsypania powinno być wilgotne, a w razie potrzeby wykonuje się podlewanie; to kluczowe zwłaszcza przy wietrze i słońcu.
- Stabilizować roślinę – roślina nie powinna się przewracać ani "pracować" w dole, bo to może uszkadzać korzenie oraz pędy.
- Ograniczać uszkodzenia mechaniczne – dołowanie ma zabezpieczać rośliny także przed otarciami i złamaniami podczas oczekiwania na sadzenie.
W zadaniu typu "wskaż schemat" poprawna odpowiedź to ten rysunek, na którym widać spełnienie powyższych zasad (najczęściej: rośliny ustawione w rowku/dołowniku, a bryły lub korzenie są obsypane ziemią). Schematy błędne zwykle pokazują pozostawienie korzeni na powietrzu, brak obsypania, zbyt płytkie ułożenie lub ustawienie, które sprzyja przesychaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą być niepoprawne? Najczęstsze błędne warianty w takich zadaniach to: rośliny ułożone bez kontaktu korzeni z wilgotną ziemią, bryły niezasypane, dołek zbyt płytki lub zbyt wąski, albo rozwiązania przypominające składowanie "na placu" bez ochrony. W praktyce skutkuje to szybkim więdnięciem, gorszym przyjmowaniem się po posadzeniu i koniecznością wymiany materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na schemacie jednoznacznej osłony korzeni ziemią oraz warunków do utrzymania wilgotności. Jeżeli rysunek pokazuje korzenie odsłonięte lub bryłę stojącą "na sucho", to zwykle jest to wariant błędny.
