Temperatura barwowa opisuje odcień światła w skali kelwinów (K) i jest praktycznym narzędziem w fotografii do ustawiania balansu bieli. Dla światła dziennego funkcjonują umowne wartości odniesienia (m.in. iluminanty dzienne), a aparaty często oferują presety balansu bieli powiązane z typowymi warunkami oświetlenia.
W warunkach bezpośredniego światła słonecznego w południe za standard fotograficzny przyjmuje się około 5500 K (często spotyka się zakres 5500–5600 K). To wartość praktyczna: odpowiada temu, jak światło po przejściu przez atmosferę wygląda dla aparatu i jak są kalibrowane ustawienia "światło dzienne" oraz wiele materiałów/ustawień referencyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2800 K – to typowa okolica dla żarówki wolframowej o "ciepłym" świetle; w aparatach odpowiada temu preset zbliżony do "Tungsten/Żarówka".
- 3200 K – również odnosi się do oświetlenia wolframowego/halogenowego i bywa standardem w studiu filmowym; jest wyraźnie cieplejsze niż światło dzienne w południe.
- 2000 K – tak niskie wartości kojarzą się z bardzo ciepłym światłem (np. świt/zmierzch) lub płomieniem; nie pasuje do neutralniejszego światła południowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "światło słoneczne w południe", myśl o presecie Daylight (~5500 K). Jeśli jest "żarówka/halogen", kieruj się w stronę 2800–3200 K, a przy "świt/zmierzch" – 2000–3000 K.