W pytaniu sprawdzana jest umiejętność rozpoznania sytuacji, w której nie opłaca się składek na Fundusz Pracy dla danego ubezpieczonego. W praktyce kadrowo-płacowej obowiązek FP zależy od tego, kto jest ubezpieczony (tytuł do ubezpieczeń), a także od spełnienia określonych warunków wyłączeń.
Odpowiedź "Pracownica (wiek 58 lat) zatrudniona na 3/4 etatu z wynagrodzeniem 3 600,00 zł." jest poprawna, ponieważ jednym z typowych zwolnień jest zwolnienie ze względu na wiek. W takich przypadkach kluczowa jest przesłanka wieku, a nie sam wymiar etatu czy wysokość wynagrodzenia.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo:
- "Pracownik (wiek 27 lat) … z wynagrodzeniem minimalnym" – samo wskazanie wieku 27 lat i faktu minimalnego wynagrodzenia nie przesądza automatycznie o zwolnieniu. Co do zasady pracownik, który nie spełnia przesłanek wyłączeń, podlega FP.
- "Pracownik (wiek 45 lat) … 1/2 etatu z wynagrodzeniem 2 800,00 zł" – przy części etatu znaczenie może mieć relacja podstawy do wartości minimalnej, ale bez wskazania okresu (roku/miesiąca) i właściwego progu nie da się na tej podstawie bezpiecznie wnioskować o zwolnieniu. W pytaniu jedyną jednoznaczną przesłanką jest wiek z pierwszej odpowiedzi.
- "Przedsiębiorca (wiek 34 lata) … od podstawy wymiaru 3 136,20 zł" – przedsiębiorca rozlicza składki według zasad właściwych dla działalności; sam wiek 34 lata nie stanowi typowej przesłanki zwolnienia z FP, a podstawa wymiaru sama w sobie nie wskazuje na wyłączenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wiek, a pytanie dotyczy zwolnień z FP, najpierw sprawdź, czy któryś wariant spełnia przesłankę wiekową. Dopiero potem analizuj etat i podstawę wymiaru, które często są zależne od parametrów zmiennych w czasie.
