Poprawne jest stwierdzenie: "Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje zarówno usługi medyczne, jak i leki".
W polskim modelu ubezpieczenia zdrowotnego NFZ pełni rolę publicznego płatnika. Oznacza to, że z gromadzonych środków (m.in. ze składek i dotacji budżetowych) opłaca świadczenia zdrowotne udzielane u świadczeniodawców mających umowę z NFZ (np. POZ, AOS, leczenie szpitalne, rehabilitacja) oraz finansuje leki w części poprzez refundację. Refundacja nie dotyczy wszystkich preparatów na rynku, tylko tych ujętych w wykazach refundacyjnych – ale to nadal jest realne finansowanie leków (w całości lub częściowo).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Składki na ubezpieczenie zdrowotne są dobrowolne" – to zbyt ogólne i nieprawdziwe. Dla większości osób składka jest obowiązkowa (wynika ze statusu: praca, działalność, emerytura itd.). Dobrowolne ubezpieczenie dotyczy tylko osób, które nie podlegają obowiązkowi.
- "Wszystkie usługi medyczne są w Polsce bezpłatne" – nie. Istnieją świadczenia komercyjne (prywatne), a także sytuacje, w których pacjent ponosi koszt (np. usługi poza zakresem finansowania publicznego). W systemie publicznym pacjent ma prawo do świadczeń gwarantowanych, ale nie oznacza to "wszystkiego za darmo".
- "NFZ finansuje tylko usługi medyczne, nie finansuje leków" – to częsty mit. NFZ uczestniczy w finansowaniu leków poprzez refundację (dopłaty/ryczałty, programy lekowe), choć oczywiście nie obejmuje to wszystkich leków dostępnych w sprzedaży.
Wskazówka egzaminacyjna: uważaj na słowa absolutne ("wszystkie", "tylko"). W zagadnieniach systemowych zwykle są fałszywe, bo finansowanie i dostęp mają określone warunki oraz ograniczenia (koszyk świadczeń, wykazy refundacyjne, umowy z NFZ).
