Stwierdzenie "Rynek usług medycznych i opiekuńczych jest różnorodny i obejmuje zarówno publiczne, jak i prywatne placówki" jest poprawne, ponieważ system udzielania świadczeń zdrowotnych oraz wsparcia opiekuńczego tworzą różne typy podmiotów. W praktyce pacjent i jego rodzina mogą korzystać z usług realizowanych w sektorze publicznym (finansowanie publiczne, określone zasady dostępności) oraz w sektorze prywatnym (świadczenia komercyjne lub realizowane przez podmioty niepubliczne).
Twierdzenie "Rynek usług medycznych i opiekuńczych nie podlega regulacjom prawnym" jest nieprawdziwe. Obszar zdrowia i opieki dotyczy bezpieczeństwa pacjenta, odpowiedzialności zawodowej, ochrony danych i organizacji udzielania świadczeń, dlatego jest objęty licznymi wymaganiami formalnymi i procedurami. Z perspektywy opiekuna medycznego ważna jest świadomość, że działanie placówek (publicznych i prywatnych) opiera się na zasadach, które wpływają na dokumentowanie czynności, uprawnienia personelu oraz prawa pacjenta.
Twierdzenie "Rynek usług medycznych i opiekuńczych jest zdominowany przez prywatne placówki" jest zbyt daleko idącym uogólnieniem. Nawet jeśli w niektórych miejscach łatwiej zauważyć oferty komercyjne, nie oznacza to dominacji całego rynku. Wiele świadczeń jest realizowanych w ramach rozwiązań publicznych, a struktura dostępności zależy od regionu, rodzaju świadczeń i profilu pacjentów.
Twierdzenie "Rynek usług medycznych i opiekuńczych obejmuje tylko placówki specjalistyczne" także jest nieprawdziwe, bo obok jednostek specjalistycznych istnieją różne formy opieki i świadczeń: podstawowe, długoterminowe, środowiskowe, domowe czy instytucjonalne. Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa "tylko", "zawsze", "nigdy" – często sygnalizują one odpowiedź zbyt kategoryczną, niezgodną z realiami systemu.
