Procedura oceny zgodności (conformity assessment) to zorganizowany proces, w którym zbiera się i ocenia dowody, że wyrób spełnia określone wymagania. W praktyce mogą to być m.in.:
- badania i pomiary (np. elektryczne, funkcjonalne),
- oględziny i inspekcje,
- przegląd dokumentacji technicznej,
- ocena systemu kontroli produkcji (w zależności od sytuacji).
Dlatego prawdziwe jest stwierdzenie, że procedura oceny zgodności jest procesem potwierdzającym spełnienie wymagań — w treści zadania ujęto to jako "wymagania normy". To jest zgodne z podstawowym znaczeniem terminu: oceniamy zgodność z wymaganiami, a nie "losowo" lub "dla zasady".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Procedura oceny zgodności nie jest potrzebna przy stosowaniu norm." – to błąd logiczny. Samo powołanie się na normę nie jest jeszcze dowodem spełnienia jej wymagań; zwykle trzeba wykazać zgodność poprzez wyniki badań, pomiarów lub kontrolę.
- "…potwierdza, że produkt nie spełnia wymagań normy." – odwraca cel procesu. Ocena zgodności ma wykazać spełnienie wymagań; jej wynik może ujawnić niezgodności, ale nie na tym polega definicja procedury.
- "…potwierdza, że produkt spełnia wszystkie możliwe normy." – to nieuzasadnione uogólnienie. Zawsze chodzi o konkretny zakres wymagań (wybrane normy, specyfikacje lub inne kryteria), a nie "wszystkie normy", które istnieją.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach definicyjnych szukaj odpowiedzi opisującej cel procesu (wykazanie spełnienia wymagań) i unikaj opcji skrajnych ("zawsze", "wszystkie", "nigdy", "niepotrzebna").
