Efekt skórny (skin effect) to zjawisko polegające na tym, że przy przepływie prądu przemiennego rozkład gęstości prądu w przekroju przewodnika staje się nierównomierny: największy jest przy powierzchni, a mniejszy w kierunku środka przewodnika.
Przyczyną są zjawiska elektromagnetyczne związane ze zmiennym polem magnetycznym wytwarzanym przez prąd. Zmienne pole indukuje w materiale przewodnika napięcia/prądy przeciwne, które "wypychają" przepływ ku zewnętrznym warstwom. W praktyce oznacza to, że efektywny przekrój, którym płynie prąd, maleje, a więc rośnie rezystancja czynna dla AC (i straty cieplne) w porównaniu z DC.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Prąd płynie głównie na powierzchni przewodnika, a nie w jego wnętrzu" – słowo "głównie" jest kluczowe: opisuje koncentrację prądu przy powierzchni, ale nie wyklucza przepływu w głębi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "Głównie w środku" – to intuicja sprzeczna z efektem skórnym; w AC prąd nie "zbiera się" w rdzeniu, tylko przesuwa ku zewnętrznym warstwom.
- "Równomiernie we wszystkich częściach" – taki rozkład jest dobrym przybliżeniem dla DC lub bardzo niskich częstotliwości, ale nie opisuje efektu skórnego.
- "Tylko na powierzchni, w ogóle w środku" – stwierdzenie zbyt kategoryczne; w rzeczywistości prąd wnika do wnętrza, lecz jego gęstość szybko maleje z głębokością.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "głównie/przeważnie" (a nie "wyłącznie"), zwykle lepiej pasuje do opisu zjawisk fizycznych, które mają charakter stopniowalny i zależą m.in. od częstotliwości.
