W punkcie abonenckim (gniazdo RTV) jakość sygnału DVB-T ocenia się przez parametry, które opisują poprawność demodulacji oraz zapas jakości w obecności zakłóceń i tłumienia instalacji.
BER (bit error rate) informuje, jak często pojawiają się błędy bitowe w odbieranym strumieniu. Jest to bezpośrednia miara skutków pogorszenia sygnału: zakłóceń, przesterowań, zbyt niskiego poziomu lub zbyt słabego odstępu od szumu. C/N (carrier-to-noise) określa relację sygnału do szumu, czyli "jak czysty" jest sygnał w porównaniu z tłem szumowym. Poziom sygnału (zwykle podawany w dB(µV) przez mierniki RTV) pozwala ocenić, czy w instalacji jest odpowiedni zapas oraz czy nie ma ryzyka zbyt niskiego poziomu na końcowych gniazdach.
Zestawy zawierające "liczbę kanałów" są nietrafne, ponieważ liczba dostępnych kanałów/multipleksów zależy od oferty nadawców i warunków odbioru, ale nie jest standardowym parametrem jakościowym sygnału mierzonego w gnieździe. Może się zdarzyć, że odbiornik "znajdzie" kanał, a jakość (BER/CN) będzie na granicy poprawności, lub odwrotnie: liczba kanałów będzie taka sama, a jakość znacząco się różni.
W praktyce pomiarowej często spotyka się także MER jako użyteczny wskaźnik jakości modulacji. Jednak w podanych odpowiedziach tylko zestaw łączący miarę błędów (BER), relację do szumu (C/N) i poziom sygnału daje spójny, "instalatorski" obraz jakości sygnału docierającego do abonenta.
- Opcje z "liczbą kanałów" mieszają parametry techniczne z informacją o zawartości/wykryciu programów.
- Same wskaźniki jakości bez poziomu mogą utrudniać diagnozę, czy problemem jest tłumienie/przesterowanie w instalacji.
Wskazówka egzaminacyjna: wybieraj odpowiedzi, które łączą jakość (błędy i szum) z poziomem (rezerwa sygnałowa), a odrzucaj te, które zawierają elementy "opisowe" typu liczba kanałów.
