Uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego (UPPZ) dzieli się na kategorie według ryzyka sanitarnego. Kategoria 3 obejmuje materiały o najniższym ryzyku, pochodzące zasadniczo od zwierząt bez objawów chorobowych lub takie, które mogłyby być jadalne, ale nie zostały wykorzystane z przyczyn handlowych.
Prawidłowe postępowanie z UPPZ kat. 3 polega na ich zagospodarowaniu w dopuszczalnych kierunkach, np. poprzez przetworzenie na paszę dla zwierząt futerkowych albo wykorzystanie do produkcji biogazu. Są to praktycznie częste i typowe ścieżki w Polsce, przy zachowaniu wymogów identyfikowalności, oznakowania ("nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi") i właściwego transportu.
Odpowiedź "Muszą być zniszczone i nie mogą być wykorzystane w żaden sposób" jest błędna, bo miesza zasady z materiałami wyższych kategorii ryzyka. Kategoria 3 ma najszersze możliwości wykorzystania, o ile spełnia się wymagania przetwarzania i nadzoru.
Odpowiedź "Mogą być bezpośrednio spożywane przez ludzi" jest błędna z powodu zasady, że materiały, które stały się UPPZ, nie mogą wrócić do łańcucha żywnościowego ludzi, nawet jeśli w pewnym momencie "nadawały się" do spożycia.
Odpowiedź "Mogą być wykorzystane do produkcji kosmetyków" jest myląca: kosmetyki mogą dotyczyć produktów pochodnych powstałych po odpowiednim przetworzeniu i osiągnięciu wymaganego "punktu końcowego", a nie jest to typowy, bezpośredni sposób postępowania z surowym materiałem kat. 3. W pytaniu chodzi o podstawowe, poprawne kierunki postępowania, takie jak pasze dla zwierząt futerkowych czy biogaz.
