Kompresjoterapia (terapia uciskowa, w praktyce gabinetowej często kojarzona także z presoterapią) polega na wywieraniu kontrolowanego ucisku na kończynę, co ma wspierać odpływ krwi żylnej i/lub chłonki. Z punktu widzenia mechanizmu działania kluczowe jest to, że ucisk zmniejsza zastój i ułatwia powrót płynów w kierunku proksymalnym.
Dlatego odpowiedź "obrzęki limfatyczne, żylaki" jest poprawna: obrzęk limfatyczny wynika z upośledzonego odpływu chłonki, a żylaki są objawem przewlekłych problemów żylnych, w których poprawa hemodynamiki żylnej poprzez ucisk bywa elementem postępowania wspomagającego.
Pozostałe odpowiedzi zawierają stany, które typowo nie są wskazaniami, a mogą stanowić przeciwwskazanie lub sytuację wymagającą szczególnej ostrożności:
- "neuropatia cukrzycowa, żylaki" – obecność żylaków pasuje do wskazań, ale neuropatia cukrzycowa oznacza zaburzenia czucia (np. bólu i ucisku). To zwiększa ryzyko, że zbyt duży ucisk nie zostanie w porę zauważony, co może prowadzić do urazów skóry lub niedokrwienia.
- "miażdżyca, obrzęki limfatyczne" – obrzęki limfatyczne mogą być wskazaniem, natomiast miażdżyca dotyczy tętnic. Przy istotnych zaburzeniach przepływu tętniczego ucisk może pogarszać ukrwienie dystalne, dlatego wymaga diagnostyki i decyzji medycznej.
- "miażdżyca, neuropatia cukrzycowa" – łączy dwa czynniki ryzyka: problem tętniczy oraz zaburzenia czucia. Taki zestaw zdecydowanie nie opisuje typowych wskazań do zabiegu uciskowego w gabinecie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: wskazania dotyczą zastoju żylnego/limfatycznego, a ostrożność rośnie, gdy pojawiają się choroby tętnic oraz zaburzenia czucia. W wywiadzie przed zabiegiem należy zebrać informacje o chorobach naczyń, cukrzycy i dolegliwościach kończyn, a w razie wątpliwości kierować na konsultację lekarską.
