Odczyt z termometru tarczowego wykonuje się zawsze, analizując podziałkę i położenie ostrza wskazówki (czyli jej końca). Na tarczy widoczne są wartości główne: 0, 20, 40, 60, 80, 100, 120°C, więc wiemy, że duże przedziały wynoszą 20°C.
Aby poprawnie odczytać wskazanie, trzeba ustalić wartość najmniejszej działki elementarnej. Między 20 a 40 występuje kreska pośrednia (30°C), a odcinek 20–30 jest dodatkowo podzielony krótkimi kreskami. W tym odcinku są cztery krótsze kreski, które dzielą przestrzeń na pięć równych części (zawsze liczba przedziałów = liczba kresek + 1). Skoro od 20 do 30 jest 10°C, to jedna część ma wartość 10°C / 5 = 2°C.
Ostrze wskazówki stoi dokładnie na drugiej krótkiej kresce za 20°C. To oznacza przesunięcie o 2 działki elementarne: 2 × 2°C = 4°C. Dodając do wartości bazowej 20°C, otrzymujemy 24°C.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 22°C wynika najczęściej z pomylenia drugiej kreski z pierwszą albo z przyjęcia błędnej wartości działki (np. 1°C).
- 23°C to typowe zaokrąglenie "na oko" lub ignorowanie faktu, że działka elementarna ma wartość parzystą (2°C), więc odczyty pośrednie nie powinny dawać liczb nieparzystych.
- 21°C zwykle pojawia się, gdy ktoś odczytuje początek wskazówki albo mylnie zakłada, że pierwsza kreska oznacza 1°C.
W praktyce warto stosować stałą procedurę: (1) znajdź najbliższą mniejszą wartość opisaną, (2) wyznacz działkę elementarną z podziału, (3) policz działki do ostrza wskazówki, (4) zsumuj wynik.
