W pytaniu trzeba odróżnić stan przewlekły od stanów ostrych i dynamicznych, które zwykle stanowią przeciwwskazanie do wykonywania masażu klasycznego lub wymagają najpierw stabilizacji stanu pacjenta.
Odpowiedź "przewlekły nieżyt oskrzeli" jest wskazaniem, ponieważ w przewlekłych schorzeniach dróg oddechowych często współwystępuje wzmożone napięcie mięśni oddechowych, przeciążenia obręczy barkowej i klatki piersiowej oraz dolegliwości bólowe. Masaż klasyczny (dobrany do stanu pacjenta) może wspierać funkcjonowanie przez działanie rozluźniające, poprawę ukrwienia i ogólne działanie przeciwbólowe.
Pozostałe odpowiedzi opisują sytuacje, w których masaż klasyczny jest co najmniej problematyczny:
- "okres napadowy astmy" – w napadzie priorytetem jest opanowanie skurczu oskrzeli i duszności. Dodatkowa stymulacja bodźcami zabiegowymi może być niewskazana; wymagana jest ostrożność i decyzja zależna od stanu klinicznego.
- "wysiękowe zapalenie opłucnej" – obecność wysięku wiąże się z procesem zapalnym i zmianami w jamie opłucnej; wykonanie masażu klasycznego w takim stanie może być niekorzystne i zwykle nie jest traktowane jako typowe wskazanie.
- "okres narastania wysięku w płatowym zapaleniu płuc" – to faza choroby o charakterze ostrym i postępującym, w której pacjent wymaga leczenia przyczynowego i monitorowania, a nie zabiegów mogących nasilać dolegliwości lub obciążać organizm.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: "przewlekłe – częściej tak, ostre/napadowe/wysiękowe – zwykle nie". Zawsze zakłada się też konieczność zebrania wywiadu (duszność, gorączka, ból opłucnowy) i oceny bezpieczeństwa zabiegu.