Wskaźnik płynności szybkiej (quick ratio, acid test) porównuje płynne aktywa obrotowe z zobowiązaniami krótkoterminowymi. W praktyce ujmuje się go jako relację: (aktywa obrotowe − zapasy) / zobowiązania krótkoterminowe. Zapasy są wyłączane, bo zwykle są najmniej płynną częścią aktywów obrotowych.
Wartość 1,2 oznacza, że płynne aktywa obrotowe (bez zapasów) stanowią około 120% zobowiązań krótkoterminowych. To z reguły interpretuje się jako dobrą płynność: firma ma potencjał, aby uregulować bieżące zobowiązania bez konieczności sprzedaży zapasów i z pewnym "buforem".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Stwierdzenie o braku możliwości pokrycia zobowiązań przeczy wartości 1,2 (bo relacja jest powyżej 1).
- Ujęcie "aktywa obrotowe łącznie z zapasami" opisuje raczej wskaźnik płynności bieżącej, a nie szybkiej; w płynności szybkiej zapasy są eliminowane.
- Odwołanie do aktywów trwałych jest błędne, bo wskaźniki płynności krótkoterminowej opierają się na składnikach obrotowych (relatywnie szybko zamienialnych na gotówkę), nie na majątku trwałym.
Warto też pamiętać o ograniczeniach: wskaźnik jest miarą relatywną z danych bilansowych, więc wskazuje na zdolność, ale nie daje absolutnej pewności spłaty (znaczenie ma m.in. jakość i ściągalność należności oraz zgodność terminów wpływów i wymagalności zobowiązań).