Wskaźnik WBGT (Wet Bulb Globe Temperature) jest stosowany w BHP do oceny stresu cieplnego, czyli obciążenia organizmu pracownika wynikającego z pracy w warunkach mikroklimatu gorącego. Ideą WBGT jest ujęcie w jednym wskaźniku kilku czynników, które decydują o tym, czy organizm jest w stanie skutecznie oddawać ciepło i utrzymać prawidłową temperaturę wewnętrzną.
Dlatego odpowiedź "gorące" jest właściwa: WBGT wykorzystuje się do oceny ryzyka przegrzania, doboru dopuszczalnych obciążeń pracą, przerw regeneracyjnych oraz działań profilaktycznych (wentylacja, ograniczenie źródeł ciepła, zmiana organizacji pracy, nawodnienie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepsze w tym ujęciu:
- "zimne" – ocena narażenia na zimno opiera się na innych podejściach i wskaźnikach związanych z wychłodzeniem oraz bilansem cieplnym w zimnie; WBGT jest projektowany pod warunki gorąca.
- "wilgotne" – wilgotność jest ważnym czynnikiem wpływającym na oddawanie ciepła (parowanie potu), ale WBGT nie służy do klasyfikacji "środowiska wilgotnego" jako takiego. To wskaźnik cieplny, a wilgotność jest jedną ze składowych wpływających na stres cieplny.
- "umiarkowane" – w warunkach umiarkowanych zwykle nie ma potrzeby stosowania WBGT jako podstawowego narzędzia oceny ryzyka stresu cieplnego; jego praktyczne zastosowanie dotyczy sytuacji, gdy gorąco może ograniczać termoregulację.
W praktyce technik BHP powinien pamiętać, że sama temperatura powietrza nie opisuje w pełni zagrożenia: o ryzyku decydują też promieniowanie cieplne, ruch powietrza, wilgotność, odzież oraz intensywność pracy (metabolizm). WBGT pomaga ująć te czynniki w sposób porównywalny i użyteczny w ocenie warunków pracy.
