W praktyce geodezyjnej dane o punktach osnowy realizacyjnej (w tym współrzędne X i Y) powinny znaleźć się w dokumencie, który jest bezpośrednim zapisem wyników i ustaleń z terenu. Taką rolę pełni szkic dokumentacyjny: porządkuje informacje o punktach, ich oznaczeniach, relacjach sytuacyjnych oraz danych liczbowych potrzebnych do jednoznacznej identyfikacji i późniejszej kontroli.
Odpowiedź "szkicu dokumentacyjnym." jest więc właściwa, ponieważ szkic dokumentacyjny jest typowym miejscem, gdzie umieszcza się dane źródłowe i opisowe z pomiaru, w tym współrzędne punktów osnowy wykorzystywanej do realizacji (tyczenia) i kontroli.
Pozostałe propozycje bywają mylące, bo dotyczą innych rodzajów opracowań:
- "mapie ewidencyjnej." – mapa ewidencyjna służy przede wszystkim prezentacji danych ewidencji gruntów i budynków. Nie jest standardowym miejscem zapisu roboczych współrzędnych punktów osnowy realizacyjnej w dokumentacji z pomiarów realizacyjnych.
- "mapie zasadniczej." – mapa zasadnicza przedstawia treść obiektów topograficznych i uzbrojenie terenu w określonej skali. Choć może stanowić podkład do analiz, nie zastępuje szkicu dokumentacyjnego jako nośnika danych liczbowych i opisów punktów osnowy realizacyjnej.
- "szkicu inwentaryzacyjnym." – szkic inwentaryzacyjny dotyczy inwentaryzacji powykonawczej obiektów. Jego celem jest udokumentowanie stanu zrealizowanego, a nie podstawowe opisanie punktów osnowy realizacyjnej użytej do prac realizacyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy tego, gdzie zapisuje się współrzędne i opisy punktów używanych w pomiarze, zwykle chodzi o szkice i dokumenty polowe (dokumentacyjne). Gdy pytanie dotyczy prezentacji obiektów i danych ewidencyjnych/topograficznych, częściej właściwe są mapy.
