W profilaktyce stomatologicznej prowadzonej w środowisku szkolnym stosuje się różne techniki zwiększania ekspozycji zębów na fluor. Jednym z rozwiązań jest szczotkowanie zębów roztworem fluorku sodu (NaF) o określonym stężeniu. W pytaniu podano zakres 0,5–1%, co ma naprowadzić na właściwie nazwaną metodę postępowania.
Odpowiedź "Berggrena i Welandera" jest poprawna, ponieważ ta nazwa jest kojarzona z grupowym szczotkowaniem zębów z użyciem roztworu NaF w programach profilaktycznych realizowanych u dzieci szkolnych. W tego typu działaniach higienistka stomatologiczna dobiera metodę tak, aby była możliwa do wykonania w warunkach szkolnych (kontrolowana aplikacja preparatu, prosta procedura, powtarzalność w grupie).
Odpowiedzi "Torella", "Knutsona", "Bella" są nieprawidłowe w kontekście wskazanego w pytaniu zabiegu, ponieważ odnoszą się do innych nazw/ujęć metod profilaktycznych (albo bywają mylone z innymi procedurami fluorkowymi), a nie do szczotkowania zębów roztworem NaF w podanym stężeniu. Typowym błędem jest wybór nazwiska "najbardziej znanego" albo tego, które student częściej widział w notatkach, bez powiązania go z konkretnym stężeniem i formą aplikacji (szczotkowanie).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się jednocześnie forma aplikacji (szczotkowanie) i stężenie roztworu, warto uczyć się metod jako par: "zabieg + preparat + stężenie + nazwa metody". To ogranicza ryzyko pomylenia eponimów i poprawia szybkość rozwiązywania testów.
