W praktyce dydaktycznej i egzaminacyjnej wstępna analiza sprawozdania finansowego jest traktowana jako etap "pierwszego odczytu" danych, zanim przejdzie się do liczenia wskaźników. Na tym etapie bada się przede wszystkim:
- strukturę majątku (aktywów) – np. udział aktywów trwałych i obrotowych,
- strukturę kapitałów i zobowiązań (pasywów) – czyli źródła finansowania majątku (kapitał własny, zobowiązania krótkoterminowe i długoterminowe).
Dlatego odpowiedź "struktury majątku i kapitałów" pasuje do pojęcia analizy wstępnej: jest to ocena przekrojowa, często łączona z analizą pionową (udział procentowy pozycji) oraz poziomą (zmiana w czasie), wykonywana głównie na bazie bilansu.
Pozostałe propozycje dotyczą typowych obszarów analizy wskaźnikowej, która zwykle następuje po analizie wstępnej:
- "płynności finansowej" – ocenia zdolność do terminowego regulowania zobowiązań krótkoterminowych i jest najczęściej mierzona wskaźnikami (np. relacjami aktywów obrotowych do zobowiązań bieżących). To wymaga już doboru mierników i obliczeń.
- "rentowności i efektywności" – odnosi się do wyników (zysku) i sprawności działania, zwykle w oparciu o rachunek zysków i strat oraz wskaźniki rentowności/rotacji. To etap bardziej szczegółowy niż analiza strukturalna.
- "wypłacalności" – dotyczy zdolności do regulowania zobowiązań w dłuższym horyzoncie i bywa łączona z oceną zadłużenia, pokrycia majątku kapitałami oraz wskaźnikami stabilności finansowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "wstępna analiza", szukaj odpowiedzi związanej z układem i zmianami pozycji (struktura/dynamika), a nie z konkretnymi wskaźnikami (płynność, rentowność, zadłużenie), które zwykle wymagają dodatkowych obliczeń i interpretacji.
