Wybielanie wewnątrzkomórkowe (Walking Bleach) jest metodą przeznaczoną dla zębów martwych (niewitalnych), zwykle po leczeniu endodontycznym. Kluczową cechą tej techniki jest to, że środek wybielający umieszcza się wewnątrz komory zęba, aby dotrzeć do źródła przebarwień znajdujących się w strukturze zębiny i w przestrzeni komory.
Odpowiedź "zębów martwych." jest poprawna, ponieważ zęby niewitalne często ciemnieją z powodu zmian zachodzących po obumarciu miazgi lub po leczeniu kanałowym (np. produkty rozpadu krwi i tkanek, wpływ materiałów endodontycznych). W takich sytuacjach wybielanie wyłącznie zewnętrzne może być niewystarczające, więc stosuje się metodę wewnętrzną.
Odpowiedź "zębów żywych." jest nieprawidłowa, bo u zębów witalnych standardowo wykonuje się wybielanie zewnętrzne (domowe lub gabinetowe) działające od strony szkliwa i zębiny. Walking Bleach nie jest typową metodą dla zębów żywych, ponieważ zakłada dostęp do komory zęba i działanie preparatu od wewnątrz.
Odpowiedzi "koron akrylowych." oraz "koron kompozytowych." są błędne, ponieważ materiały protetyczne nie wybiela się w taki sposób jak tkanki zęba. Zmiana koloru korony (akrylowej czy kompozytowej) w praktyce zwykle wymaga jej wymiany, polerowania lub wykonania nowej pracy, a nie zastosowania techniki wewnątrzkomorowej w zębie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się hasło "wewnątrzkomorowe/Walking Bleach", skojarz je z pojedynczym ciemnym zębem po endodoncji i z działaniem preparatu w komorze, czyli z zębem niewitalnym.
