Przy wyborze miejsca ustawienia łóżka dla osoby przewlekle chorej leżącej priorytetem są potrzeby pielęgnacyjne podopiecznej. Oznacza to takie zorganizowanie przestrzeni, aby opiekunka mogła bezpiecznie i sprawnie wykonywać czynności opiekuńcze i pielęgnacyjne: utrzymać higienę, zmieniać pościel i bieliznę, podawać posiłki, kontrolować stan chorego oraz pomagać w zmianie pozycji.
Ustawienie łóżka powinno umożliwiać odpowiedni dostęp (np. z boku, od strony, z której najczęściej wykonuje się pielęgnację), pozostawić miejsce na sprzęt pomocniczy i środki higieniczne oraz ograniczać ryzyko potknięć, urazów i przeciążeń opiekunki. W praktyce "potrzeby pielęgnacyjne" obejmują także takie elementy jak możliwość ustawienia stolika przyłóżkowego, dojście do okna lub oświetlenia, a także utrzymanie porządku i łatwego sprzątania.
Odpowiedź "upodobania podopiecznej" bywa kusząca, bo komfort psychiczny jest ważny, jednak w tym pytaniu chodzi o czynnik przede wszystkim. Jeśli preferencje (np. ustawienie w rogu, daleko od wejścia) utrudniają mycie, zmianę pozycji czy dostęp w sytuacji nagłej, nie mogą być nadrzędne.
Odpowiedź "wygodę wszystkich domowników" jest nieprawidłowa, ponieważ organizacja pokoju chorego musi w pierwszej kolejności służyć choremu i opiece nad nim. Komfort pozostałych osób można brać pod uwagę dopiero po zapewnieniu warunków bezpiecznej pielęgnacji.
Odpowiedź "wystrój pokoju" również nie stanowi podstawowego kryterium: estetyka może poprawiać samopoczucie, ale nie może ograniczać funkcjonalności, dostępu do łóżka ani bezpieczeństwa. Na egzaminie warto pamiętać zasadę: funkcja i bezpieczeństwo przed estetyką.
