Wady drewna można rozpatrywać według ich pochodzenia. Część wad wynika z budowy drzewa (np. sęki), część z oddziaływania czynników fizycznych i technologicznych (np. pęknięcia od naprężeń i zmian wilgotności), a część ma charakter biologiczny (grzyby, owady).
Odpowiedź "Dziury kornikowe" wskazuje na uszkodzenia powodowane przez owady. W praktyce są to widoczne otwory (często wylotowe) i przebiegające w drewnie chodniki powstałe podczas żerowania. Taki materiał może mieć obniżoną wytrzymałość, gorszy wygląd oraz bywa problematyczny przy klejeniu i wykańczaniu powierzchni.
Pozostałe propozycje nie są skutkiem działania owadów:
- "Sęk" to naturalna cecha wynikająca z obecności gałęzi w pniu. Może pogarszać estetykę i właściwości mechaniczne, ale nie jest efektem żerowania.
- "Pęknięcia poprzeczne" zwykle powstają od naprężeń w drewnie, m.in. podczas schnięcia, sezonowania lub przy niekorzystnych warunkach składowania. To zjawisko fizyczne, nie biologiczne.
- "Biel" oznacza zewnętrzną warstwę drewna (część czynna fizjologicznie). Sama w sobie nie jest wadą spowodowaną owadami; dopiero ewentualne ślady żerowania w bieli byłyby uszkodzeniem biologicznym.
W przygotowaniu do egzaminu warto ćwiczyć rozpoznawanie wad na zdjęciach i próbkach: odróżniać cechy budowy (sęki, biel/twardziel) od uszkodzeń (otwory owadzie) oraz od wad technologicznych (pęknięcia, paczenie). To pomaga szybko ocenić, czy materiał nadaje się na element nośny, widoczny czy tylko na części drugorzędne.
