Pytanie dotyczy odporności mechanicznej materiału opakowaniowego, czyli zdolności do przenoszenia obciążeń występujących w praktyce: uderzeń, upadków, nacisku podczas sztaplowania oraz przypadkowego zgniatania w transporcie i magazynowaniu.
Odpowiedź "Stal nierdzewna" jest właściwa, ponieważ metale (w tym stale) charakteryzują się wysoką wytrzymałością, twardością i odpornością na przebicie. W kontekście produktów rybnych stal (np. w formie puszek/elementów metalowych opakowań) dobrze chroni zawartość przed zgnieceniem i uderzeniem, a przy tym może zapewniać trwałość konstrukcji opakowania.
Pozostałe materiały wypadają gorzej przy typowych uszkodzeniach mechanicznych:
- "Papier" – ma niską odporność na rozerwanie i zgniecenie w porównaniu z metalem; łatwo ulega deformacji po uderzeniu i słabo chroni przed przebiciem.
- "Polietylen" – jako tworzywo jest zwykle bardziej elastyczny niż papier, ale przy silniejszym uderzeniu może się trwale odkształcić, pęknąć lub zostać przebity ostrą krawędzią; jego odporność zależy od grubości i konstrukcji, lecz jako materiał bazowy jest słabszy mechanicznie od stali.
- "Drewno" – bywa stosowane jako element opakowań zbiorczych (np. skrzynie), jednak jako materiał może pękać, rozszczepiać się i ma niejednorodną strukturę; w typowym porównaniu właściwości materiałowych drewno jest mniej odporne na udary i przebicie niż stal.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie nie doprecyzowuje konstrukcji opakowania, a jedynie materiał, to przy kryterium "najbardziej odporny na uderzenia i upadki" zwykle wygrywa metal nad papierem, typowym tworzywem i drewnem.
