W instalacjach przemysłowych emisje CO2 mają charakter punktowy (duże, skoncentrowane źródła), dlatego najbardziej "bezpośrednią" techniką ograniczania takiej emisji jest CCS (Carbon Capture and Storage). CCS obejmuje: wychwyt CO2 z gazów procesowych/spalin, następnie jego przygotowanie do transportu oraz trwałe składowanie (najczęściej rozważane w ujęciu technicznym jako składowanie geologiczne). Z tego powodu CCS może znacząco zmniejszać ilość CO2 opuszczającego instalację.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne wprost do redukcji CO2:
- Zastosowanie katalizatorów – katalizatory są powszechnie stosowane do przemian innych składników spalin (np. tlenków azotu, tlenku węgla, lotnych związków organicznych). Nie są typową techniką "usuwania CO2" z gazów odlotowych w standardowych układach oczyszczania.
- Zastosowanie filtrów węglowych – filtry/adsorbery węglowe są kojarzone głównie z adsorpcją wybranych związków (zwłaszcza organicznych) i usuwaniem zapachów; dla CO2 w strumieniach przemysłowych nie są podstawowym, standardowym rozwiązaniem o największej skuteczności redukcyjnej.
- Zastosowanie biopaliw – to strategia zmiany paliwa lub miksu energetycznego, która może ograniczać emisje w ujęciu bilansowym, ale nie jest typową "techniką oczyszczania/wychwytywania" CO2 z działającej instalacji. Dodatkowo jej efekt zależy od całego łańcucha dostaw i sposobu wytworzenia biopaliwa.
W kontekście egzaminacyjnym warto zapamiętać: jeśli pytanie dotyczy redukcji CO2 "z instalacji" (ze strumienia gazów), najbardziej pasuje technologia wychwytu i składowania, czyli CCS. Jeśli dotyczy redukcji poprzez zmianę procesu/paliwa, wtedy rozważa się inne grupy rozwiązań (modernizacja, elektryfikacja, paliwa alternatywne).
