Prawidłowa kolejność wynika z zależności technologicznych między konstrukcją, materiałem i projektem graficznym. 1) Wybór kształtu opakowania (konstrukcji) jest kluczowy, bo determinuje siatkę/wykrojnik: wymiary ścianek, zakładki klejowe, miejsca bigowania, tolerancje składania oraz to, gdzie realnie będzie widoczna grafika po złożeniu.
2) Wybór materiałów następuje przed grafiką, ponieważ podłoże (np. karton, tektura, folia) wpływa na: chłonność farby, możliwe uszlachetnienia, odwzorowanie barw, odporność na ścieranie oraz ograniczenia w drobnych detalach. Ten etap pozwala uniknąć sytuacji, w której atrakcyjna wizualnie grafika okazuje się nieopłacalna lub niewykonalna na danym materiale.
3) Projektowanie grafiki powinno odbywać się już na zatwierdzonej siatce i pod konkretny materiał. Dzięki temu poprawnie rozmieścisz elementy w strefach bezpiecznych, uwzględnisz spady, kierunek włókien (jeśli dotyczy), miejsca zagięć i łączeń oraz czytelność po złożeniu opakowania.
4) Druk jest etapem końcowym, bo jest konsekwencją wcześniejszych decyzji. W praktyce przed produkcją wykonuje się też kontrolę plików i ewentualne próby, ale sama logika procesu pozostaje taka: najpierw konstrukcja, potem materiał, następnie grafika, a na końcu wykonanie w druku.
Dlaczego pozostałe sekwencje są nieprawidłowe?
- Opcje z grafiką przed doborem materiału pomijają fakt, że podłoże ogranicza technologię i efekt wizualny; to częsty błąd "myślenia jak w projekcie 2D".
- Opcja z drukiem przed projektowaniem grafiki odwraca podstawowy porządek prac: nie można wykonać druku bez przygotowanego projektu.
- Opcja rozpoczynająca od grafiki ignoruje, że siatka (konstrukcja) definiuje pola zadruku i miejsca krytyczne (zagięcia, zakładki).