Norma techniczna to uzgodniony dokument, który porządkuje wymagania, metody badań lub zasady wykonania w danej dziedzinie. Dlatego nie jest prawdą, że normy "zawsze" tworzy jeden typ podmiotu. W praktyce funkcjonują różne poziomy i środowiska normalizacji.
Stwierdzenie: "Normy techniczne mogą być tworzone przez różne organizacje, w tym organizacje międzynarodowe, krajowe i branżowe." jest poprawne, ponieważ odzwierciedla rzeczywisty podział działań normalizacyjnych: część norm powstaje na poziomie międzynarodowym (ułatwiając handel i kompatybilność), część na poziomie krajowym (porządkując wymagania lokalnie), a część w ramach branż, gdzie doprecyzowuje się praktykę dla konkretnego sektora.
Teza: "Normy techniczne są zawsze tworzone przez organizacje międzynarodowe." jest błędna, bo pomija istnienie normalizacji krajowej i branżowej. Nawet jeśli norma bywa później przyjmowana międzynarodowo, jej opracowanie lub adaptacja może zachodzić na innych poziomach.
Teza: "Normy techniczne są zawsze tworzone przez producentów urządzeń." miesza pojęcia. Producenci tworzą dokumentację techniczną, instrukcje, specyfikacje firmowe i wymagania dla własnych wyrobów, ale to nie to samo co norma uzgadniana w procesie normalizacji (z udziałem interesariuszy i procedurą uzgodnień).
Teza: "Normy techniczne są zawsze tworzone przez konsumentów." również jest błędna. Oczekiwania użytkowników mogą być jednym z głosów w procesie uzgadniania, jednak "konsument" jako jedyny twórca normy to nieprawidłowe uproszczenie.
Dla elektronika (montaż i instalowanie urządzeń) rozumienie, skąd biorą się normy, pomaga w czytaniu dokumentacji, doborze komponentów i ocenie zgodności: jeśli urządzenie ma spełniać określone wymagania, trzeba wiedzieć, że mogą one wynikać z różnych typów norm, a nie wyłącznie z jednego źródła.
