Klasyfikacja Spauldinga dzieli wyroby medyczne m.in. na sprzęt krytyczny, który w trakcie użycia ma kontakt z jałowymi tkankami lub wnika do układu naczyniowego. W takiej sytuacji wymagany jest najwyższy poziom bezpieczeństwa mikrobiologicznego.
Dlatego właściwym postępowaniem jest mycie i sterylizacja. Mycie (ręczne lub maszynowe) usuwa zabrudzenia i obniża bioburden, co jest kluczowe, aby kolejny etap był skuteczny. Sterylizacja jest etapem końcowym, którego celem jest uzyskanie jałowości wyrobu, czyli eliminacja wszystkich zdolnych do namnażania form drobnoustrojów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Mycie i dezynfekcja niskiego poziomu" – taki poziom dezynfekcji dotyczy raczej sprzętu o najniższym ryzyku (kontakt z nienaruszoną skórą). Nie zapewnia wymaganego poziomu bezpieczeństwa dla narzędzi chirurgicznych.
- "Mycie i dezynfekcja średniego poziomu" – jest typowe dla części wyrobów półkrytycznych (kontakt z błonami śluzowymi). Dla sprzętu krytycznego nadal jest to etap niewystarczający, bo nie zastępuje sterylizacji.
- "Tylko mycie" – samo usunięcie zabrudzeń nie daje pewności eliminacji drobnoustrojów w stopniu wymaganym dla wyrobów krytycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "sprzęt krytyczny" (np. narzędzia chirurgiczne), myśl "sterylizacja po myciu", a nie "dezynfekcja".
