Wybujałość cech u mieszańców to zjawisko nazywane heterozją (heterosis). Oznacza ono, że potomstwo powstałe z krzyżowania osobników bardziej odległych genetycznie (np. linii, ras) może wykazywać korzystniejszy poziom cech użytkowych (np. tempo wzrostu, płodność, zdrowotność) niż wynikałoby to ze "średniej" rodziców. W praktyce hodowlanej heterozję wykorzystuje się m.in. w krzyżowaniach towarowych, gdy celem jest uzyskanie potomstwa o wysokiej użytkowości.
Odpowiedź "heterozja" jest poprawna, bo bezpośrednio nazywa efekt "wybujałości" obserwowany właśnie u mieszańców.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Selekcja to proces hodowlany polegający na wyborze osobników przeznaczonych do rozrodu na podstawie ich wartości (np. cech produkcyjnych, pokroju, wyników). Nie jest to nazwa zjawiska "wybujałości" u mieszańców, tylko metoda doskonalenia populacji.
- Inbred (chów wsobny) oznacza kojarzenie osobników spokrewnionych. Taki zabieg częściej zwiększa homozygotyczność i może ujawniać niekorzystne cechy recesywne (ryzyko depresji inbredowej), więc jest pojęciem przeciwstawnym do typowego efektu heterozji.
- Modyfikacja odnosi się do zmian cech fenotypowych wynikających z wpływu środowiska (np. żywienia, warunków utrzymania), a nie do efektu genetycznego wynikającego z krzyżowania. Modyfikacja nie wymaga mieszańcowości i nie jest synonimem heterozji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa "mieszańce", "krzyżowanie" i "lepszy wynik potomstwa", najczęściej chodzi o heterozję. Gdy mowa o doborze do rozrodu – to selekcja; gdy o kojarzeniu krewniaczym – inbred.
