Składki na ubezpieczenia społeczne oraz wpłaty na fundusze, które są finansowane przez pracodawcę od wynagrodzeń pracowników, są dla jednostki wydatkiem związanym z zatrudnieniem. W praktyce traktuje się je jako narzuty na wynagrodzenia, czyli koszty ponoszone przez pracodawcę obok samej wypłaty wynagrodzenia.
W Podatkowej księdze przychodów i rozchodów takie wydatki ujmuje się w kolumnie przewidzianej dla kosztów, które nie są ani zakupem towarów handlowych/materiałów, ani kosztami ubocznymi zakupu. Z tego powodu właściwa jest kolumna 13, która w typowym układzie PKPiR obejmuje pozostałe wydatki związane z działalnością (w tym koszty pracownicze inne niż sam zakup).
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Kolumny o niższych numerach są powiązane z innymi grupami zdarzeń (np. zakup towarów i materiałów, koszty uboczne zakupu lub inne specyficzne pozycje) i nie są przeznaczone do ujmowania narzutów pracodawcy na wynagrodzenia.
- Typowy błąd polega na łączeniu wszystkiego, co dotyczy wynagrodzeń, z jedną pozycją albo na zapamiętaniu numeru kolumny z nieaktualnego wzoru księgi.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy wydatek dotyczy zakupu (towary/materiały), czy zatrudnienia (wynagrodzenia i narzuty). Składki finansowane przez pracodawcę kwalifikują się do kategorii wydatków operacyjnych związanych z pracownikami, więc trafiają do kolumny dla pozostałych wydatków.
