W treści kluczowe jest słowo adsorpcja, czyli proces wiązania składników na powierzchni ciała stałego (złoża sorpcyjnego). Pary rtęci obecne w gazie ziemnym usuwa się więc przez przepuszczenie gazu przez adsorbent, który ma dużą powierzchnię właściwą i odpowiednie właściwości chemiczne do wychwytywania rtęci.
Odpowiednio preparowany węgiel aktywowany jest typowym materiałem adsorpcyjnym: ma rozwiniętą porowatość, dużą powierzchnię i może być modyfikowany (preparowany), aby zwiększyć skuteczność wiązania rtęci. Dlatego ta odpowiedź pasuje zarówno do mechanizmu (adsorpcja), jak i do praktyki przemysłowej, w której stosuje się złoża stałe do usuwania śladowych zanieczyszczeń.
Pozostałe odpowiedzi opisują rozwiązania kojarzone z innymi operacjami jednostkowymi w uzdatnianiu gazu:
- Ziarnisty aktywny tlenek glinu jest znanym adsorbentem w różnych zastosowaniach, ale w typowym ciągu uzdatniania gazu ziemnego nie stanowi podstawowego wyboru do usuwania par rtęci; odpowiedź nie trafia w najczęściej stosowaną technologię dla Hg.
- Wodny roztwór etylenoglikoli wiąże się głównie z osuszaniem gazu (absorpcja/pochłanianie w cieczy), czyli usuwaniem wody, a nie z adsorpcją par rtęci na złożu stałym.
- Wodny roztwór etanoloaminy jest charakterystyczny dla oczyszczania aminowego (usuwanie składników kwaśnych, np. w procesach absorpcyjnych). Mechanizm i cel procesu są inne niż adsorpcja rtęci.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "adsorpcja", szukaj odpowiedzi z złożem stałym (węgiel, sita molekularne, sorbenty stałe), a nie z roztworami cieczy roboczych, które zwykle oznaczają absorpcję.
