Kosztorys inwestorski jest dokumentem przygotowywanym na etapie planowania inwestycji budowlanej. Jego główne zastosowanie to oszacowanie przewidywanych kosztów realizacji projektu, tak aby inwestor mógł określić wartość zamierzenia, zaplanować budżet i zabezpieczyć finansowanie.
W praktyce kosztorys inwestorski obejmuje typowe składniki kosztów robót, w szczególności:
- koszty materiałów,
- koszty robocizny,
- często także koszty pracy sprzętu oraz inne elementy (np. koszty pośrednie), w zależności od przyjętego poziomu szczegółowości.
Dlatego odpowiedź wskazująca, że służy on do określenia kosztów materiałów i robocizny potrzebnych do realizacji projektu, trafia w sedno: opisuje podstawową funkcję kosztorysu jako narzędzia do wyceny planowanych robót.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych obszarów zarządzania budową:
- Harmonogram prac dotyczy czasu i kolejności robót (planowania terminów), a nie wyceny kosztów.
- Lista pracowników to planowanie zasobów kadrowych/organizacja brygad; może wynikać z zakresu robót, ale nie jest "głównym zastosowaniem" kosztorysu.
- Terminy płatności wynikają najczęściej z umowy, warunków kontraktu lub harmonogramu rzeczowo-finansowego, a nie z samego kosztorysu inwestorskiego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie występuje "kosztorys", pytanie prawie zawsze dotyczy kosztów/wartości robót, a nie terminów, kadr czy rozliczeń umownych.
