Dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne jest mechanizmem, który ma zapewnić osobom bez innego tytułu do ubezpieczenia możliwość korzystania ze świadczeń finansowanych ze środków publicznych. Jeśli składki nie są opłacane (albo uprawnienie nie jest skutecznie utrzymane), pacjent może utracić prawo do rozliczenia świadczeń w ramach finansowania publicznego.
Dlatego odpowiedź "Konieczność pokrycia pełnych kosztów leczenia stomatologicznego." jest co do zasady trafna: w gabinecie pacjent nadal może otrzymać pomoc, ale często będzie to pomoc odpłatna, według cennika (świadczenia komercyjne), ponieważ brak jest podstawy do refundacji.
Odpowiedź "Brak dostępu do jakichkolwiek świadczeń stomatologicznych." jest myląca, bo nawet bez uprawnień do świadczeń finansowanych publicznie pacjent zwykle może skorzystać z leczenia prywatnego. Odpowiedź "Dostęp tylko do podstawowych świadczeń stomatologicznych finansowanych z NFZ." sugeruje ograniczenie katalogu, a problemem jest raczej brak podstawy do finansowania, nie "okrojony" koszyk. Odpowiedź "Brak zmian w dostępie do świadczeń stomatologicznych." pomija fakt, że status ubezpieczenia wpływa na odpłatność i sposób rozliczenia.
W przygotowaniu do egzaminu warto pamiętać o rozróżnieniu: (1) możliwość uzyskania świadczenia (np. w sektorze prywatnym) oraz (2) źródło finansowania świadczenia (publiczne vs odpłatne). W praktyce higienistka stomatologiczna powinna umieć jasno komunikować pacjentowi, że brak uprawnień do finansowania publicznego może oznaczać konieczność opłacenia wizyty/zabiegu.
