Negatyw gipsowy to odcisk kształtu danej części ciała, z którego następnie można wykonać model pozytywowy (np. do wykonania ortezy lub innego zaopatrzenia). W praktyce technika ortopedy rozróżnia się kilka sposobów wykonania takiego negatywu, a nazwa metody zwykle wskazuje jak materiał gipsowy jest nakładany.
Odpowiedź "nakładaniu okrężnymi obwojami opaski gipsowej na część ciała" jest właściwa, ponieważ metoda opaskowa (bandażowa) polega na owijaniu kończyny lub innego segmentu ciała opaską gipsową, warstwa po warstwie, z kontrolą ułożenia i docisku. Po związaniu gipsu uzyskuje się sztywny "płaszcz" odwzorowujący kształt.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "zanurzeniu kopiowanej części ciała bezpośrednio w papce gipsowej" – opisuje podejście zanurzeniowe, w którym to masa gipsowa stanowi medium odciskowe, a nie opaska owijana obwojami.
- "układaniu płatów z kilku warstw gazowych przesyconych papką gipsową" – to opis metody płatowej (laminatowej), gdzie przygotowuje się płaty gazy/nasączonej tkaniny i dopasowuje je do kształtu; nie jest to owijanie opaską.
- "namoczeniu części ciała w skrzynce formierskiej napełnionej papką gipsową" – wskazuje na wykorzystanie pojemnika/skrzynki formierskiej, co również nie odpowiada technice opaskowej i zmienia sposób kontroli kształtu oraz stabilizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa metody (np. opaskowa/płatowa), najpierw przypisz ją do sposobu aplikacji materiału, a dopiero potem oceniaj szczegóły typu "papka gipsowa", "gaza" czy "skrzynka".
