Oprawa zeszytowa (broszurowa szyta) jest charakterystyczna dla wyrobów takich jak zeszyty, cienkie katalogi czy broszury. Jej wkład powstaje z zadrukowanych arkuszy, które w introligatorni przechodzą typowy ciąg operacji wykończeniowych.
Poprawny zestaw: "złamywanie arkuszy, zszywanie drutem, okrawanie oprawy".
- Złamywanie arkuszy (falcowanie) – arkusze składa się w składki, aby uzyskać właściwy układ stron i przygotować blok do połączenia.
- Zszywanie drutem – składki łączy się zszywkami (najczęściej w grzbiecie). To kluczowy wyróżnik oprawy zeszytowej, odróżniający ją od opraw klejonych.
- Okrawanie oprawy – po zszyciu wyrób przycina się do docelowego formatu, aby krawędzie były równe, a produkt estetyczny i zgodny z wymiarem.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "impozycja użytków, nadkrawanie arkuszy, zszywanie nićmi oprawy" – impozycja należy do etapu przygotowania do druku (układ stron na arkuszu), a nie do operacji wykończeniowych wkładu. Ponadto zszywanie nićmi jest typowe dla innych rozwiązań introligatorskich niż standardowa oprawa zeszytowa szyta drutem.
- "lakierowanie okładki, bigowanie okładki, złamywanie arkuszy, klejenie wkładu z okładką" – klejenie wkładu z okładką kieruje skojarzenie w stronę opraw klejonych. Lakierowanie i bigowanie okładki mogą występować w praktyce, ale nie definiują wykonania wkładu oprawy zeszytowej.
- "bigowanie arkuszy, prasowanie arkuszy, frezowanie grzbietu wkładu, klejenie wkładu i okładki" – frezowanie grzbietu i klejenie są charakterystyczne dla technologii opraw klejonych, a nie dla klasycznego szycia drutem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się oprawa zeszytowa, szukaj zestawu zawierającego falcowanie (złamywanie), szycie drutem oraz końcowe przycinanie/okrawanie.
