W oznaczaniu jodometrycznym kwasu askorbinowego wykorzystuje się reakcję redoks: kwas askorbinowy jest reduktorem i w warunkach analizy ulega utlenieniu, a jod (I2) jest redukowany. Ilość zużytego titranta (jodu lub pośrednio tiosiarczanu, zależnie od wariantu metody) pozwala wyznaczyć zawartość witaminy C w próbce.
Kluczowym etapem zadania nie jest samo liczenie, lecz decyzja o zgodności: każdy uzyskany wynik należy porównać z kryterium wskazanym w opisie jako "norma"/specyfikacja. W praktyce laboratoryjnej najczęściej jest to przedział dopuszczalny (np. wartość nominalna z tolerancją), a nie pojedyncza liczba.
Stwierdzenie "nie jest zgodna z normą tylko dla próbki 2." jest poprawne, jeśli z danych wynika, że:
- wynik próbki 2 znajduje się poza dopuszczalnym zakresem,
- wyniki próbek 1, 3 i 4 znajdują się w granicach dopuszczalnego zakresu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ nie odpowiadają temu porównaniu:
- "jest zgodna z normą tylko dla próbek 1 i 3." odpada, gdy próbka 4 również spełnia wymagania (a w zadaniu wniosek ma obejmować wszystkie cztery próbki).
- "nie jest zgodna z normą dla próbek 2 i 4." jest błędne, jeżeli próbka 4 nadal mieści się w granicach akceptacji; często uczniowie mylą "odchylenie od średniej" z "niezgodnością z normą".
- "jest zgodna z normą dla wszystkich próbek." jest błędne, gdy choć jedna próbka (tu: 2) przekracza dopuszczalny limit.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw odnajdź w opisie dokładne kryterium (zakres, tolerancję, minimalną/maksymalną zawartość), a dopiero potem kwalifikuj każdą próbkę jako zgodną lub niezgodną.
