W strzelaniu długimi otworami "objętość urobku z całej serii" to w praktyce objętość bryły skały, która została zaplanowana do urabiania w ramach jednego strzału (serii). W zadaniu wszystkie potrzebne wielkości są podane w tabeli, więc rozwiązanie powinno polegać na konsekwentnym przeliczeniu danych na m oraz na wykonaniu obliczeń objętości w m³.
Typowy tok postępowania jest następujący:
- Krok 1: odczyt danych z tabeli dla całej serii (np. wymiary w planie, wysokość urabiania, liczność elementów serii). Należy upewnić się, czy tabela opisuje jedną bryłę, czy kilka części wymagających sumowania.
- Krok 2: kontrola jednostek (czy wszystkie wartości są w metrach). Jeżeli gdziekolwiek pojawia się inna jednostka, trzeba ją przeliczyć przed mnożeniem, bo inaczej objętość będzie błędna.
- Krok 3: obliczenie objętości zgodnie z geometrią bryły wynikającą z opisu parametrów w tabeli. Najczęściej sprowadza się to do iloczynu trzech wielkości (dwie wymiary w planie × wysokość), a gdy seria składa się z kilku pól/odcinków, do zsumowania objętości cząstkowych.
- Krok 4: weryfikacja wyniku przez szybkie oszacowanie rzędu wielkości (czy objętość jest realistyczna względem typowych wymiarów i liczności serii).
Odpowiedź "1800 m³" jest poprawna, ponieważ po podstawieniu wartości z tabeli i wykonaniu pełnego mnożenia (oraz ewentualnego sumowania elementów serii) daje wynik 1800 m³.
Pozostałe propozycje są typowymi wynikami błędów rachunkowych lub odczytu:
- "1200 m³" zwykle wynika z pominięcia jednego składnika serii albo użycia zbyt małej liczności (np. nieuwzględnienie części otworów/odcinka).
- "1500 m³" często jest efektem błędnego zaokrąglenia, niepełnego sumowania albo omyłki w jednej z wartości odczytanych z tabeli.
- "1000 m³" to częsty skutek pomylenia objętości z wielkością pośrednią (np. polem) lub przyjęcia błędnej wysokości urabiania.
Na egzaminie warto zapisać jednostki przy każdym kroku (m, m², m³). To prosta metoda kontroli, czy na końcu rzeczywiście otrzymujesz objętość.
