W rozliczeniach między wykonawcą a inwestorem kluczowe jest rozróżnienie funkcji dokumentów i momentu ich sporządzania.
Poprawna jest odpowiedź "kosztorysu powykonawczego", ponieważ kosztorys powykonawczy przygotowuje się po wykonaniu robót i służy on do wykazania, jaki był rzeczywisty zakres prac oraz jaka jest wartość tych prac po wycenie. W praktyce opiera się na faktycznych obmiarach i uzgodnionych (lub obowiązujących) cenach jednostkowych, dlatego nadaje się do rozliczenia finansowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "umowy o roboty budowlane" – umowa określa zasady współpracy i sposób rozliczania (np. stawki, terminy, tryb odbioru), ale sama w sobie nie jest dokumentem, który przedstawia zestawienie faktycznie wykonanych robót z ich wartością do zapłaty.
- "książki obmiarów" – książka obmiarów jest przede wszystkim rejestrem ilości wykonanych robót. Zawiera dane pomiarowe, które są potrzebne do sporządzenia rozliczenia, ale nie stanowi jeszcze wyceny (brakuje w niej pełnej kalkulacji wartości).
- "przedmiaru robót" – przedmiar sporządza się przed realizacją i służy do planowania oraz ofertowania. To dokument "prognozujący" ilości robót, a nie potwierdzający stan faktyczny po wykonaniu, więc nie jest typową podstawą rozliczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "rozlicza po wykonaniu/za wykonane", najczęściej chodzi o dokument powykonawczy (faktyczne ilości + wycena), a nie o dokumenty przygotowawcze lub ewidencyjne.
