Kosztorys uzupełniający dotyczy robót dodatkowych, czyli takich prac, które nie były ujęte w pierwotnym zakresie, a pojawiają się w trakcie realizacji i wymagają dodatkowego rozliczenia. Typową przesłanką jest sytuacja, gdy zamawiający wprowadza zmiany w dokumentacji technicznej (np. projektowej), co skutkuje koniecznością wykonania innych lub dodatkowych czynności, materiałów i nakładów.
Odpowiedź "wprowadzenia przez zamawiającego zmian w dokumentacji technicznej" jest poprawna, ponieważ taka zmiana wpływa na zakres robót i stanowi podstawę do sporządzenia nowej kalkulacji kosztów dla prac nieobjętych pierwotnym kosztorysem.
Pozostałe propozycje nie stanowią typowej podstawy do kosztorysu uzupełniającego:
- "konieczności usunięcia wad stwierdzonych przy odbiorze" – to zwykle skutek nienależytego wykonania robót i obowiązek wykonawcy w ramach rękojmi/gwarancji lub zapisów umownych; nie jest to "robotą dodatkową" zamawianą przez zamawiającego.
- "zmiany liczby zatrudnionych pracowników" – to element organizacji wykonawcy (zasób), który może wpływać na koszty własne, ale sam w sobie nie oznacza zmiany zakresu rzeczowego robót ani podstawy do odrębnego kosztorysu.
- "zmiany terminu zakończenia robót" – przesunięcie terminu może wiązać się z konsekwencjami kontraktowymi, lecz nie jest automatycznie zmianą zakresu robót; kosztorys uzupełniający dotyczy przede wszystkim dodatkowych prac, a nie samego harmonogramu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: kosztorys uzupełniający = zmiana zakresu robót (często przez zmianę dokumentacji), a nie naprawa wad ani zmiany organizacyjne.
