KWALIFIKACJA MOD3 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 40.
Wykonując kalkulację kosztów materiałów i dodatków krawieckich na bluzkę damską przedstawioną na rysunku, należy uwzględnić koszt tkaniny zasadniczej oraz koszty
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek bluzki damskiej, co jest związane z kontekstem egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kalkulacji materiałów i dodatków dla bluzki uwzględnia się tkaninę zasadniczą oraz te elementy, które rzeczywiście występują w modelu. Jeśli bluzka ma zapięcie na guziki i wymaga wzmocnień (np. pod plisą lub kołnierzem), typowo dolicza się wkład klejowy oraz guziki, a nie podszewkę czy zamek.

Pełne wyjaśnienie:

Kalkulacja kosztów materiałów i dodatków krawieckich polega na zebraniu wszystkich pozycji, które są realnie potrzebne do wykonania danego modelu. W takim zestawieniu zawsze pojawia się tkanina zasadnicza (materiał wierzchni), a następnie dodatki i materiały pomocnicze zależne od konstrukcji oraz sposobu wykończenia wyrobu.

Odpowiedź "wkładu klejowego i guzików" jest poprawna, ponieważ w bluzkach zapinanych na guziki koszt dodatków obejmuje same guziki oraz typowe wzmocnienia: wkłady klejowe stosowane m.in. do usztywnienia wybranych elementów (np. listwy zapięcia, kołnierza, mankietów lub plisy). Są to materiały/dodatki, które zwiększają stabilność kształtu i trwałość użytkową.

Opcja "podszewki i guzików" jest nieprawidłowa, gdy model nie przewiduje podszewki. Podszewka jest osobnym materiałem, występującym tylko w określonych wyrobach lub wariantach konstrukcyjnych; nie można jej dopisywać "z automatu" do każdej bluzki.

Opcja "podszewki i wkładu barkowego" jest błędna z dwóch powodów: po pierwsze, podszewka może w ogóle nie występować, a po drugie wkład barkowy jest elementem charakterystycznym raczej dla wyrobów, gdzie występuje wyraźne modelowanie linii ramion (częściej w okryciach lub wyrobach o specyficznej konstrukcji), więc bez wskazania w modelu nie powinien być uwzględniany.

Opcja "wkładu klejowego i zamka błyskawicznego" odpada, jeżeli zapięcie w modelu realizowane jest guzikami. Zamek błyskawiczny jest dodatkiem przypisanym do konkretnego typu zapięcia; nie powinno się go doliczać, jeśli nie wynika to z projektu/rysunku.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wypisz elementy widoczne w modelu (zapięcie, wzmocnienia, ewentualna podszewka), a dopiero potem dopasuj do nich pozycje kosztowe. To zmniejsza ryzyko dodania "typowych" materiałów, których w tym wyrobie nie ma.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wkład klejowy to materiał wzmacniający z warstwą kleju aktywowaną temperaturą i dociskiem. Stosuje się go do usztywniania i stabilizowania elementów odzieży (np. listwy zapięcia, kołnierza, mankietów), aby lepiej trzymały kształt i były trwalsze w użytkowaniu.
Guziki są elementem zapięcia i nie wchodzą w skład tkaniny zasadniczej. W kalkulacji materiałowej ujmuje się je jako dodatek, bo mają osobną cenę jednostkową i określone zużycie (liczbę sztuk na wyrób). Bez ich ujęcia koszt wyrobu byłby zaniżony.
Podszewka to warstwa wykańczająca wnętrze wyrobu i poprawiająca komfort noszenia oraz wygląd. Wkład (np. klejowy) jest materiałem wzmacniającym, zwykle niewidocznym, wszytym lub wklejonym w konkretne miejsca. W zadaniach decyduje to, czy model rzeczywiście ma warstwę podszewki.
Wkład klejowy stosuje się wtedy, gdy trzeba wzmocnić i ustabilizować określone elementy bluzki, np. listwę zapięcia, kołnierz, stójkę, mankiety lub plisy. Dzięki temu elementy mniej się rozciągają, lepiej się układają i są odporniejsze na deformacje po praniu.
Nie. Podszewka występuje tylko w tych modelach, w których projekt przewiduje dodatkową warstwę wykańczającą wnętrze. W wielu bluzkach (zwłaszcza lekkich) podszewki nie ma, więc nie należy jej automatycznie dopisywać do kosztów. W kalkulacji liczy się to, co wynika z modelu.
Najczęstsze błędy to dopisywanie typowych elementów "nawykowo" (np. podszewki lub zamka), pomijanie drobnych dodatków (guziki, wkłady, nici), albo mylenie rodzajów wkładów. Pomaga lista kontrolna: zapięcie, wzmocnienia, wykończenia oraz akcesoria widoczne w modelu.
Trzeba odczytać sposób zapięcia z rysunku/rysunku technicznego: guziki zwykle są zaznaczone punktami lub opisem zapięcia, a zamek jest pokazany jako linia z charakterystycznym przebiegiem i często ma wskazaną długość w opisie modelu. W kalkulacji uwzględnia się tylko ten dodatek, który występuje.
Podstawą jest tkanina zasadnicza, a następnie dodatki i materiały pomocnicze zgodne z konstrukcją: elementy zapięcia (np. guziki), wzmocnienia (np. wkład klejowy), ewentualnie podszewka, taśmy, lamówki czy inne akcesoria. Kluczowe jest dopasowanie pozycji do konkretnego modelu.
Bo podszewka jest decyzją projektową i technologiczno-materiałową, a jej obecność zależy od fasonu, tkaniny i przeznaczenia wyrobu. Automatyczne doliczanie podszewki zniekształca kosztorys i może prowadzić do błędnych zamówień materiałów. W egzaminie liczy się zgodność z modelem.
Ćwicz analizę modeli: wypisz elementy konstrukcyjne (zapięcia, kołnierze, mankiety) i dopasuj do nich materiały oraz dodatki. Ucz się rozróżniać wkłady, podszewki i dodatki pasmanteryjne. Pomaga też praca na przykładowych kartach kalkulacyjnych i zadaniach z poprzednich arkuszy.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 50% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że w kalkulacji materiałów i dodatków dla bluzki uwzględnia się tkaninę zasadniczą oraz te elementy, które rzeczywiście występują w modelu.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty szkolne z technologii odzieży (działy: wkłady odzieżowe, dodatki, wykończenia)
  • Materiały dydaktyczne z podstaw kalkulacji kosztów w produkcji odzieży (kalkulacja materiałowa)
  • Katalogi i karty techniczne dodatków krawieckich (guziki, wkłady klejowe) – do rozpoznawania zastosowań

Aktualizacja pytania: 31.03.2026

Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego