W makijażu korekcyjnym obowiązuje zasada światłocienia: jasne partie przyciągają uwagę i optycznie "wysuwają się", a ciemne partie cofają i zawężają. Przy oczach blisko osadzonych problemem jest zbyt mała odległość między wewnętrznymi kącikami, więc makijaż powinien stworzyć wrażenie większej przestrzeni w centrum twarzy i "przenieść" akcent na zewnętrzne części oka.
Odpowiedź "rozjaśnić kąciki wewnętrzne, przyciemnić zewnętrzne" realizuje ten cel: rozjaśnienie przy wewnętrznym kąciku rozświetla okolice nasady nosa i sprawia, że spojrzenie wygląda na bardziej otwarte. Jednocześnie przyciemnienie zewnętrznego kącika (i zwykle zewnętrznej części załamania powieki) buduje głębię po bokach, co optycznie "rozszerza" oko w kierunku skroni.
Odpowiedź "przyciemnić wewnętrzne kąciki, rozjaśnić zewnętrzne" jest niekorzystna, bo przyciemnienie wewnątrz dodatkowo zwraca uwagę na bliskość oczu i może dać efekt "ściśnięcia" w centrum. Rozjaśnianie zewnętrznych kącików bywa stosowane w innych celach (np. rozświetlenie), ale jako główna zasada korekty blisko osadzonych oczu nie jest optymalne.
Odpowiedzi "całą powieką ruchomą oka przyciemnić" oraz "całą powiekę ruchomą oka rozjaśnić" są zbyt uogólnione: jednolite przyciemnienie może pomniejszyć oko i nadać ciężkości, a jednolite rozjaśnienie nie przenosi akcentu na zewnątrz i zwykle nie daje efektu korekty odległości. W praktyce korekta wymaga strefowania (wewnątrz jaśniej, na zewnątrz głębiej) oraz dopasowania intensywności do typu urody i okazji.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj cel: "blisko" = trzeba wizualnie rozsunąć. Najczęściej osiąga się to przez światło przy wewnętrznym kąciku i cień przy zewnętrznym, aby poprowadzić spojrzenie na boki.
