KWALIFIKACJA MED5 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 8.
Wykonując próbę SISI, prosi się pacjenta, aby sygnalizował
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Próba SISI (Short Increment Sensitivity Index) polega na podawaniu tonu, w którym pojawiają się bardzo małe, krótkotrwałe przyrosty natężenia. Pacjent ma je wykrywać i sygnalizować, czyli zgłaszać chwilowy przyrost głośności, a nie zanik tonu ani zmianę jego wysokości.

Pełne wyjaśnienie:

Próba SISI (Short Increment Sensitivity Index) jest testem supraliminalnym, w którym pacjent słyszy ciągły ton, a badanie polega na sprawdzaniu, czy potrafi zauważyć bardzo małe, krótkotrwałe przyrosty głośności (czyli przyrosty natężenia dźwięku) pojawiające się "na tle" tego tonu. Dlatego pacjent podczas badania otrzymuje instrukcję, aby zgłaszał moment, gdy ton na chwilę staje się głośniejszy.

Odpowiedź "chwilowy przyrost głośności tonu" jest poprawna, ponieważ dokładnie opisuje bodziec, na który pacjent ma reagować: nie jest to nowy dźwięk, nie jest to przerwa, tylko krótka zmiana w zakresie głośności tego samego tonu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "zanik słyszalności tonu" opisuje sytuację typową dla zadań progowych lub przerw w prezentacji bodźca (pojawia się/zniknie). W SISI badany dźwięk zasadniczo trwa, a zadaniem jest wychwycenie krótkiego wzrostu głośności, nie zaniku.
  • "zmianę wysokości tonu" dotyczy częstotliwości (pitch). Próba SISI nie polega na wykrywaniu różnic częstotliwości, tylko minimalnych przyrostów natężenia przy tej samej częstotliwości tonu.
  • "stałą głośność tonu" jest sprzeczne z ideą testu: gdyby głośność była stała, nie byłoby zdarzeń do sygnalizacji. W SISI celowo wprowadza się krótkie przyrosty, aby sprawdzić zdolność ich wykrywania.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o SISI kluczowe są słowa "short increment" – krótkotrwały przyrost. Jeśli wśród odpowiedzi pojawiają się: zanik, wysokość, stałość – są to typowe dystraktory odciągające uwagę od właściwego wymiaru bodźca (głośność/natężenie).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Próba SISI to test supraliminalny oceniający zdolność wykrywania bardzo małych, krótkotrwałych przyrostów głośności podczas słuchania tonu. Pacjent sygnalizuje momenty, gdy ton "na chwilę" staje się głośniejszy, co bywa wykorzystywane w ocenie zjawisk typowych dla uszkodzeń ślimakowych.
Pacjent ma zgłaszać chwilowy przyrost głośności prezentowanego tonu, czyli krótki wzrost natężenia na tle dźwięku, który nadal trwa. Nie chodzi o pojawienie się nowego dźwięku ani o przerwę w sygnale, tylko o krótką zmianę głośności.
W SISI ton zasadniczo jest podawany w sposób ciągły, a zadanie polega na wychwyceniu wzrostu jego natężenia. "Zanik tonu" kojarzy się raczej z badaniami progowymi lub sytuacją, gdy bodziec jest przerywany. W tym teście szuka się reakcji na mały przyrost, nie na zniknięcie.
Nie. Wysokość tonu to kwestia częstotliwości, a próba SISI dotyczy przede wszystkim głośności (natężenia). Jeśli pacjent ma sygnalizować "zmianę wysokości", to opisuje inny typ zadania (dyskryminacja częstotliwości), a nie klasyczny mechanizm SISI.
Najczęściej myli się wymiar bodźca: uczniowie wybierają odpowiedzi o zaniku (pojawia/zniknie) albo o zmianie wysokości (częstotliwość), bo kojarzą się z innymi testami słuchu. W SISI trzeba zapamiętać, że pacjent reaguje na krótki przyrost głośności.
Najprościej: "Usłyszysz stały ton. Od czasu do czasu ten ton na chwilę zrobi się trochę głośniejszy. Za każdym razem, gdy to zauważysz, daj znak." Taka instrukcja kieruje uwagę na krótką zmianę głośności, co zmniejsza ryzyko błędnego wykonywania zadania.
Pojęcie rekrutacji pojawia się podczas analizy wyników badań i wywiadu (np. dyskomfort przy głośniejszych dźwiękach) oraz przy dopasowaniu aparatu słuchowego (dobór wzmocnień i kompresji). Testy takie jak SISI są elementem wiedzy ułatwiającej rozumienie charakteru ubytku słuchu.
SISI jest testem supraliminalnym, czyli wykonywanym przy poziomach dźwięku powyżej progu słyszenia. Nie chodzi o ustalenie najcichszego słyszalnego tonu, tylko o ocenę, czy pacjent dostrzega małe przyrosty natężenia podczas słuchania tonu na poziomie słyszalnym.
Głośność wiąże się z natężeniem/poziomem dźwięku ("ciszej–głośniej"), a wysokość z częstotliwością ("niżej–wyżej"). W SISI kluczowe jest "krótkie zwiększenie głośności". Jeśli odpowiedź mówi o częstotliwości lub melodii, to zwykle nie dotyczy SISI.
Ucz się schematem: cel testuco pacjent ma robićjaki parametr jest zmieniany (głośność czy częstotliwość) → typowe dystraktory. Dla SISI zapamiętaj: pacjent sygnalizuje krótkie przyrosty głośności, a nie zanik i nie zmianę wysokości.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 41% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Próba SISI (Short Increment Sensitivity Index) polega na podawaniu tonu, w którym pojawiają się bardzo małe, krótkotrwałe przyrosty natężenia."

Źródła:

  • Katz J. (red.), "Handbook of Clinical Audiology" – rozdziały dotyczące testów supraliminalnych i SISI (źródło podręcznikowe, tytuł zweryfikowany).
  • Martin F.N., Clark J.G., "Introduction to Audiology" – omówienie testów specjalnych, w tym SISI (źródło podręcznikowe, tytuł zweryfikowany).

Materiały:

  • Podręczniki audiologii klinicznej (rozdziały o testach supraliminalnych i rekrutacji)
  • Skrypty z pracowni audiometrii (instrukcje wykonania SISI i interpretacja ogólna)
  • Materiały szkoleniowe producentów audiometrów (opisy procedur testów specjalnych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego