Spersonalizowane imienne bilety do kina wykonuje się jako serię egzemplarzy, w której zmienia się konkretne pole danych (np. imię, nazwisko, numer biletu, kod). W poligrafii cyfrowej taki sposób produkcji jest typowy dla druku zmiennodanowego: projekt stanowi szablon, a system w trakcie generowania zlecenia podstawia do niego kolejne rekordy z listy.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: należy wydrukować określoną liczbę biletów, każdy z innym imieniem. Oznacza to, że liczba wydrukowanych sztuk odpowiada liczbie osób/rekordów, a każda sztuka różni się zawartością pola "imię".
Pozostałe propozycje opisują typowe nieporozumienia:
- Odpowiedź o "imionach jako poddruk i dodruku reszty szkieletu" sugeruje rozdzielenie procesu na drukowanie samych imion i osobne drukowanie reszty projektu. W praktyce personalizacja polega na wymianie danych w polu zmiennym w tym samym projekcie (w jednym przebiegu workflow), a nie na produkcyjnym "poddrukowaniu" samych imion.
- Odpowiedź o "całości biletu z uwzględnionym w projekcie imieniem" może brzmieć sensownie, ale jest myląca: pojedyncze "imię w projekcie" sugeruje jeden stały wariant. Przy personalizacji potrzebny jest zestaw wielu wariantów (nakład), a nie jeden plik z jednym imieniem.
- Odpowiedź o "ręcznej korekcie i dopisaniu imion" opisuje działanie nieprofesjonalne: ręczne dopiski pogarszają jakość, wydłużają czas, zwiększają ryzyko pomyłek i nie zapewniają powtarzalności. W druku cyfrowym celem jest automatyczna, kontrolowana personalizacja.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "spersonalizowane" i "imienne", szukaj odpowiedzi mówiącej o nakładzie wielu sztuk z unikalnym polem, a nie o ręcznych poprawkach lub drukowaniu elementów osobno.
