KWALIFIKACJA MEP5 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 8.
Wykrawanie krążka, przewijanie na stożek, przewijanie na cylinder, zgniatanie krawędzi zewnętrznych i wewnętrznych oraz rozwalcowanie na żądaną numerację, to proces technologiczny wykonywania
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opis obejmuje typowe etapy formowania obrączki z jednego krążka: przewijanie (na stożek i cylinder), kształtowanie krawędzi oraz rozwalcowanie do wymaganej numeracji/rozmiaru.
Taki ciąg operacji odpowiada technologii wyrobu jednolitego, bez łączenia spoiną, czyli obrączki bezszwowej.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu podano ciąg operacji: wykrawanie krążka, przewijanie na stożek, przewijanie na cylinder, zgniatanie krawędzi zewnętrznych i wewnętrznych oraz rozwalcowanie do żądanej numeracji. Taka sekwencja wskazuje na wytwarzanie wyrobu obrączkowego z jednego, litego elementu materiału.

Odpowiedź "obrączki bezszwowej." pasuje, ponieważ technologia bezszwowa polega na uformowaniu obrączki z krążka (bez wykonywania złącza/spoiny). Przewijanie na stożek i cylinder służy stopniowemu nadaniu kształtu obrączki, a zgniatanie i walcowanie pozwalają uzyskać właściwy przekrój, geometrię oraz końcowy rozmiar (numerację).

Pozostałe propozycje nie odpowiadają temu opisowi:

  • "pierścionka z bizą." sugeruje wyrób z wyraźnym elementem konstrukcyjnym (biza/oprawa), gdzie kluczowe są czynności związane z wykonaniem i dopasowaniem oprawy, a nie typowy ciąg formowania obrączki bezszwowej z krążka.
  • "spinki do krawata." to zupełnie inny typ wyrobu (płaski element użytkowy, często z mechanizmem/zapięciem), którego technologia nie opiera się na przewijaniu krążka w obręcz i walcowaniu do numeracji.
  • "bransolety segmentowej." wskazuje na konstrukcję złożoną z segmentów/ogniw; typowe byłyby operacje przygotowania i połączenia wielu elementów, a nie formowanie jednolitej obręczy z jednego krążka.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się jednocześnie krążek, przewijanie oraz numeracja, najczęściej testowana jest technologia wyrobów obrączkowych wykonywanych z jednego elementu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Obrączka bezszwowa to obrączka uformowana z jednego elementu materiału (bez miejsca łączenia, np. spoiny). W praktyce dąży się do uzyskania jednolitej struktury oraz równej geometrii, a końcowy rozmiar uzyskuje się przez kalibrowanie i walcowanie.
Wskazują na to czynności typu: wykrawanie krążka, przewijanie (na stożek i potem na cylinder), kształtowanie krawędzi oraz walcowanie do rozmiaru. Taki opis sugeruje, że materiał jest "zwijany" i zagęszczany, a nie składany z wielu części.
Stożek ułatwia rozpoczęcie formowania obręczy i stopniowe zmniejszanie otworu oraz nadawanie kształtu bez gwałtownego odkształcenia. Dopiero potem przechodzi się do cylindra, aby ustabilizować średnicę i geometrię przed dalszym kształtowaniem i walcowaniem.
Numeracja odnosi się do rozmiaru obrączki (dopasowania do obwodu/średnicy palca według przyjętej skali). W praktyce uzyskuje się ją przez kontrolowane operacje kształtowania, m.in. walcowanie i kalibrowanie, aby osiągnąć wymagany wymiar końcowy.
Częsty błąd to wybór wyrobu "na skojarzenie" (np. pierścionek), bez sprawdzenia, czy opis zawiera elementy typowe dla danego produktu (tu: krążek, przewijanie, walcowanie do numeracji). Drugi błąd to pominięcie, że bransoleta segmentowa zwykle wymaga wielu części.
Wyrób łączony ma miejsce połączenia (np. lutowanie), co wpływa na technologię, kontrolę jakości i potencjalne osłabienie w rejonie złącza. Obrączka bezszwowa jest formowana z jednego elementu, więc nie ma "linii łączenia", a proces skupia się na odkształceniu plastycznym i kalibracji.
Technologię bezszwową wybiera się, gdy zależy na jednolitości materiału, estetyce bez śladu łączenia oraz dobrej wytrzymałości w całym obwodzie. Jest też korzystna, gdy projekt zakłada prostą obręcz bez dodatkowych elementów konstrukcyjnych, które wymagałyby montażu.
Spinka do krawata to wyrób najczęściej o charakterze płaskim i użytkowym, często z elementem sprężynującym lub mechanizmem. Opis przewijania krążka i walcowania do numeracji dotyczy typowo wyrobów obrączkowych (pierścieni/obrączek), a nie akcesoriów o innej konstrukcji.
Biza (w praktyce element oprawy/wykończenia zależnie od kontekstu nauczania) wiąże się z kształtowaniem i dopasowaniem dodatkowej części pierścionka. W takim wyrobie kluczowe stają się operacje wykonania i osadzenia elementu, a nie typowy ciąg przewijania krążka i walcowania do rozmiaru obrączki.
Szukaj wskazówek o formowaniu zamkniętej obręczy z jednego elementu (krążek, przewijanie, walcowanie do numeracji). Bransoleta segmentowa sugeruje wiele części (segmenty/ogniwa) i operacje ich dopasowania oraz łączenia. Jeśli w opisie brak pracy na wielu elementach, zwykle nie chodzi o segmenty.
info

Statystycznie 46% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii złotniczej dotyczące wyrobów obrączkowych i obróbki plastycznej
  • Instrukcje stanowiskowe w pracowni: walcowanie, przewijanie, kalibrowanie rozmiaru
  • Słownik/kompendium terminów jubilerskich (numeracja, biza, obrączka, krążek)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego