Jeżeli wykres przedstawia rodzaje jednostek ładunkowych oraz ich udziały w całości przewozów, to analizujemy, jak jest zbudowana całość (jaki "skład" ma suma przewozów). To jest klasyczna analiza struktury – opisuje, jaki procent/udział przypada na każdą kategorię.
Dlatego poprawne są wskaźniki struktury, bo odnoszą wartości cząstkowe (np. przewozy danym typem jednostki) do wartości ogółem (wszystkie przewozy) i pokazują proporcje.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Wskaźniki dyspersji (zróżnicowania/rozproszenia) służą do opisu zmienności cechy (np. rozrzutu wyników wokół średniej). Same udziały kategorii na wykresie nie są miarą rozproszenia.
- Wskaźniki dynamiki opisują zmiany w czasie (np. tempo wzrostu/spadku między okresami). Jeśli wykres nie porównuje okresów (np. rok do roku), tylko pokazuje podział całości w jednym ujęciu, to nie jest dynamika.
- Wskaźniki natężenia odnoszą zjawisko do "bazy" typu czas, powierzchnia, liczba ludności itp. (np. na 1 godzinę, na 1 km, na 1000 mieszkańców). Udział w całości przewozów nie jest natężeniem, tylko strukturą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania typu "udział w całości", "procent całości", "struktura przewozów", zwykle chodzi o wskaźniki struktury. Gdy jest "wzrost/spadek w czasie" – dynamika, a gdy "zmienność/rozrzut" – dyspersja.
