Metoda EUSAMA ocenia skuteczność tłumienia zawieszenia na podstawie zmiany przyczepności koła podczas wymuszonych drgań. Wynik podaje się w procentach, ale przy ocenie osi trzeba sprawdzić dwa kryteria: poziom skuteczności oraz różnicę między stroną lewą i prawą.
W zadaniu pod wykresem podano regułę: różnica wskaźników dla prawego i lewego koła tej samej osi nie może przekraczać 20%. Oznacza to, że 20 p.p. jest jeszcze dopuszczalne, natomiast 21 p.p. i więcej oznacza przekroczenie limitu i kwalifikuje amortyzatory do wymiany (w praktyce wymienia się parę na osi).
Odczyt z wykresu:
- Pojazd 1: 65% i 70% → różnica 5 p.p. (w normie).
- Pojazd 2: 45% i 34% → różnica 11 p.p. (w normie).
- Pojazd 3: 45% i 66% → różnica 21 p.p. (powyżej dopuszczalnych 20 p.p.).
- Pojazd 4: 33% i 36% → różnica 3 p.p. (w normie).
Dlatego właściwy wybór to pojazd, w którym nierównomierność przekracza limit, czyli pojazd 3. To typowy przypadek "pułapki": mimo że oba wyniki (45% i 66%) nie wyglądają dramatycznie, sama różnica 21 p.p. oznacza nierównomierne działanie osi, co może pogarszać stabilność, powodować ściąganie i nierówne zużycie opon.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo w żadnym z tych pojazdów różnica lewy/prawy nie przekracza 20 p.p., więc nie spełniają kryterium wymiany wynikającego z reguły pod wykresem.
