Na wykresie oś pozioma przedstawia wielkość produkcji, a oś pionowa poziom kosztów. Linia jest prostą półprostą wychodzącą z punktu (0,0) i rośnie równomiernie. Taki kształt oznacza zależność typu y = a·x, czyli proporcjonalność wprost: koszty zmienne rosną dokładnie w tym samym tempie co produkcja.
W praktyce gospodarczej interpretacja jest następująca: jeśli koszt jest proporcjonalny, to przy wzroście produkcji o określony procent koszt całkowity wzrasta o ten sam procent. Stałe nachylenie prostej odpowiada stałemu kosztowi jednostkowemu (koszt na jednostkę produktu nie zmienia się wraz ze skalą).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "rosną wolniej niż wielkość produkcji" opisuje koszty degresywne. Na wykresie degresja miałaby postać krzywej wklęsłej (spłaszczającej się), a nie prostej.
- "są stałe bez względu na wielkość produkcji" dotyczy kosztów stałych, które na wykresie tworzyłyby linię poziomą (na danym przedziale) i nie przechodziłyby przez (0,0) w sensie zależności od produkcji.
- "rosną szybciej niż wielkość produkcji" to koszty progresywne, zwykle związane np. z przeciążeniem mocy lub nieefektywnością przy wzroście skali. Graficznie byłaby to krzywa wypukła, a nie linia prosta.
Warto zapamiętać prostą regułę egzaminacyjną: prosta linia przez (0,0) = proporcjonalność wprost. Kluczowe jest nie tylko to, że koszty rosną, ale że rosną liniowo i od zera.