Pomiar rezystancji izolacji przewodów służy ocenie stanu dielektryka (izolacji) między żyłami oraz względem ziemi/elementów przewodzących. Zbyt mała rezystancja izolacji oznacza upływ prądu, co może prowadzić do porażeń, zadziałań zabezpieczeń, a także do awarii urządzeń zasilanych z badanego obwodu.
Dla sieci/obwodów o napięciu znamionowym U < 500 V stosuje się wymaganie minimalnej rezystancji izolacji równej co najmniej 0,5 MΩ. Taki próg jest kryterium dopuszczenia: wynik równy lub większy oznacza, że izolacja spełnia minimalny poziom, a wynik mniejszy wymaga diagnostyki (np. sprawdzenia wilgoci, uszkodzeń mechanicznych, błędów połączeń, zabrudzeń) i ewentualnej naprawy.
Odpowiedź "< 0,25 MΩ" jest błędna, bo opisuje stan jednoznacznie niedopuszczalny (za mała rezystancja). Odpowiedź "≥ 0,25 MΩ" jest zbyt niska jako wartość minimalna w tym zakresie napięć, więc nie stanowi właściwego kryterium akceptacji. Odpowiedź "< 0,5 MΩ" także jest błędna, ponieważ wskazuje zakres wyników poniżej progu dopuszczalnego, czyli takich, które powinny skutkować negatywną oceną stanu izolacji.
W praktyce egzaminacyjnej zwracaj uwagę na dwa elementy: (1) warunek napięciowy (U < 500 V), bo od niego zależy próg, oraz (2) znak nierówności. W pytaniu pada sformułowanie "minimalna wartość", więc szukasz progu typu "≥ …", a nie zakresu "< …".
