Wieniec ma średnicę zewnętrzną D=80 cm. Składa się z otworu o średnicy d oraz obręczy o szerokości w, która występuje po obu stronach otworu. Dlatego zachodzi zależność:
2w + d = 80
Treść zadania doprecyzowuje, że wymiary dobrano tak, aby zachodziła złota proporcja między średnicą otworu a szerokością obręczy, czyli:
d / w = φ ≈ 1,618
Z tych dwóch warunków wynika: d = φ·w, więc:
2w + φw = 80 → (2+φ)w = 80 → w = 80/(2+φ)
Po podstawieniu φ≈1,618 otrzymuje się w≈22,1 cm, a d≈35,8 cm. W praktyce florystycznej stosuje się zaokrąglenia do wartości wygodnych w centymetrach, stąd para 22,2 cm i 35,6 cm.
Dlaczego ta para jest właściwa? Spełnia kontrolę podwójną:
- geometria: 2·22,2 + 35,6 = 80 cm,
- proporcja: 35,6/22,2 ≈ 1,60, co jest bliskie φ (różnica wynika z zaokrągleń).
Pozostałe propozycje odpadają, bo nie spełniają warunku złotej proporcji (stosunek d/w jest zbyt mały lub zbyt duży) i/lub nie trzymają harmonijnej relacji pustej przestrzeni (otworu) do masy materiału roślinnego (obręczy). Częsty błąd na egzaminie to przyjęcie innego stosunku (np. D/d albo w/d) albo nieuwzględnienie, że obręcz występuje dwa razy w średnicy (po lewej i prawej stronie otworu).
